Hondenrassen voor een appartement

Wat een hond in een appartement echt nodig heeft

Een appartement vraagt van een hond vooral dat hij binnen tot rust komt. Wonen zonder tuin betekent dat elke plas, elke sprint en elk moment buiten door jou wordt ingepland. Wat dan telt, is hoeveel beweging en prikkels een hond per dag nodig heeft, hoe snel hij weer zakt na een geluid in de gang, en of hij zich kan neerleggen in een ruimte waar de hele dag mensen doorheen lopen. Vierkante meters staan verder achteraan in dat rijtje dan de meeste mensen denken.

Dat begint bij een vaste rustplek. Kies een hoek uit de looproute en weg van de voordeur, met zicht op de kamer maar niet op de deurmat. Een hond die in de doorgang ligt, wordt tientallen keren per dag gepasseerd en komt nooit in diepe rust. In een kleine woning is die ene doordachte plek belangrijker dan het aantal kamers.

En dan de bewegingsbehoefte. Ook binnen deze lijst loopt die ver uiteen: bij de Shih Tzu en de Pomeriaan staat beperkt in het dossier, bij de Mopshond kort en rustig, terwijl de Lagotto Romagnolo op ongeveer 1 à 1,5 uur per dag uitkomt en de Staffordshire Bull Terrier op 1 tot 1,5 uur. Wie de rustigste kant van het spectrum zoekt, kijkt beter door bij de rustige hondenrassen, want die lijst filtert op tempo in plaats van op woonvorm.

De 83 rassen die het best passen in een appartement

Drieëndertig rassen krijgen vijf pootjes op appartementsgeschiktheid, de rest van de 83 rassen vier. Naar formaat is de lijst overwegend klein: tien rassen zijn middelgroot en twee groot, de andere zijn klein of staan in de atlas als wisselend formaat omdat ze in meerdere maten voorkomen. Dat laatste geldt onder meer voor de Poedel van 24 tot 60 cm en de Schnauzer van 30 tot 70 cm, waar het dus afhangt van welke variant je voor je hebt.

Dat er middelgrote en zelfs grote rassen in de lijst staan, is geen weeffout. Tempo en rustvermogen wegen hier zwaarder dan schofthoogte. De Greyhound meet 71 tot 76 cm en weegt 27 tot 40 kg, maar heeft aan ongeveer een uur beweging per dag genoeg en ligt de rest van de dag stil. De Whippet volgt hetzelfde patroon in het klein, met 47 tot 51 cm en 10 tot 18 kg. Een grote hond die één keer per dag echt mag strekken en daarna slaapt, is in een flat vaak beter op zijn plaats dan een kleine hond die de hele dag aan staat.

Andersom werkt het net zo goed. De Basset Hound blijft met 33 tot 38 cm laag bij de grond maar weegt 20 tot 29 kg, en staat toch op vier pootjes omdat zijn programma matig blijft. De Engelse Bulldog heeft een lage bewegingsbehoefte bij ongeveer 25 kg. Kijk dus niet alleen naar de maat in de tabel, maar zet er de kolom beweging per dag naast. Zoek je toch eerst op formaat, dan is de lijst met kleine hondenrassen het logische startpunt.

• Vijf pootjes op appartementsgeschiktheid: drieëndertig rassen, onder meer de Cavalier King Charles Spaniel, de Havanezer en de Franse Bulldog.
• Middelgroot en toch geschikt: tien rassen, zoals de Keeshond van 43 tot 55 cm, de Eurasier van 52 tot 60 cm en de Lagotto Romagnolo van 43 tot 48 cm.
• Wisselend formaat: zes rassen, zoals de Poedel en de Schnauzer, waarbij de maat en de bewegingsbehoefte per variant verschillen.
• De kortste programma's: bij de Shih Tzu en de Pomeriaan staat beperkt in het dossier, bij de Mopshond kort en rustig, en bij de Pomchi en de Chug 20 tot 30 minuten per dag.

Blaffen, buren en de gang

In een appartement hoort je hond meer dan in een vrijstaand huis: voetstappen op de overloop, de lift, een deur die dichtvalt, stemmen achter de muur. Blaffen daarop is normaal hondengedrag en geen ondeugd. Je pakt het aan door de hond te leren wat je wél wilt zien, niet door hem te straffen voor wat hij laat horen. Corrigeren met schrik, geluid of pijn onderdrukt hooguit het geluid en laat de spanning eronder staan.

De aanpak die werkt is voorspelbaar en beloningsgericht. Zorg dat er iets prettigs gebeurt op het moment dat het geluid klinkt, en leer een alternatief gedrag aan dat je kunt belonen: naar jou toe komen, naar de mand gaan, even iets zoeken op de grond. Zo krijgt de gang een andere betekenis dan alarm.

Praktisch helpen deze dingen het meest, en ze kosten weinig tijd per dag.

• Beloon rustig blijven bij een geluid vóór het blaffen begint, niet pas als het gestopt is.
• Oefen kort met de lift en het trappenhuis op momenten dat het stil is, in korte rondjes met veel pauze.
• Leer één helder signaal om naar de mand te gaan, en beloon dat ook als er niets aan de hand is.
• Laat je hond bekende buren zien en ruiken in plaats van ze alleen te horen, zodat ze geen abstracte dreiging blijven.
• Blijft het blaffen aanhouden of verandert het plots van karakter, bespreek het dan met je dierenarts of een gedragsbegeleider.

Een dag zonder tuin, praktisch ingedeeld

Een tuin vervangt uitlaten niet, en uitlaten vervangt een tuin niet. Honden met een tuin gaan daar meestal even naar buiten en komen weer binnen: het is een toilet en een uitkijkpost, geen wandeling. Wat je hond echt nodig heeft is buiten komen in wisselende omgevingen, met nieuwe geuren en genoeg tijd om ze te verwerken. Zonder tuin doe je dat allemaal in de wandelingen zelf, en dat maakt de dagindeling belangrijker dan het adres.

Een ritme dat in veel appartementen werkt: kort en zakelijk naar buiten bij het opstaan, halverwege de dag een langere ronde waarin de hond vooral zelf mag kiezen waar hij snuffelt, ergens in de namiddag of avond het stuk waarin hij echt beweegt, en vlak voor het slapengaan nog een korte, saaie plasronde. Vaste momenten maken een hond rustiger dan lange, onvoorspelbare uitstappen.

Onderschat de snuffelwandeling daarbij niet. Een half uur waarin je hond aan zijn eigen tempo de berm afzoekt, doet meer voor zijn rust dan hetzelfde half uur strak doorstappen. Voor de rassen die daarnaast ook echt willen rennen, zoals de Whippet en de Greyhound, is een omheind stuk grond het verschil tussen een wandeling en een dag waarop hij zijn energie ook echt kwijtraakt. Zoek daarvoor een van de losloopweides in je buurt op en bouw die één of twee keer per week in.

Wat de appartementscore niet zegt

De score zegt niets over alleen thuis kunnen blijven. Dat is een aparte score in de atlas, en geen enkel ras haalt daar meer dan drie pootjes. Drieëntwintig rassen uit deze lijst staan op drie, onder meer de Whippet, de Basset Hound en de Bichon Frisé, en de meeste andere op twee. Werk je voltijds buitenshuis, kijk dan naar de lijst met hondenrassen die alleen kunnen blijven en houd er rekening mee dat ook daar geen enkel ras hele dagen alleen hoort te zijn.

De score zegt evenmin iets over vachtonderhoud. Dertien rassen in deze lijst staan op één pootje voor onderhoudsarme vacht. Dat is dagelijks borstelen of om de vier tot zes weken trimmen, hoe klein de woning ook is: bij de Shih Tzu staat lang en dagelijks borstelen in het dossier, bij de Maltipoo trimmen elke vier tot zes weken. Aan de andere kant staan er dertien op vijf pootjes, onder meer de Whippet, de Greyhound en de Dwergpinscher. Wil je daarop selecteren, gebruik dan de lijst met hondenrassen met weinig vachtonderhoud. Let op: die score gaat over verzorgingswerk, niet over hoeveel haar je terugvindt en niet over allergie.

En tot slot iets wat geen enkele score kan weten: of je in dit gebouw een hond mag houden. Huurcontracten, reglementen van mede-eigendom en afspraken binnen het gebouw verschillen sterk, en ze staan los van hoe geschikt een ras is. Check dat vóór je verder kijkt. Alle scores hier zijn inschattingen van de redactie op basis van de rasdossiers: ze helpen je rassen naast elkaar leggen, maar ze zeggen niets over de individuele hond die straks bij jou op de bank ligt.

Veelgestelde vragen over hondenrassen voor een appartement