Schotse Terriër
Een kleine hond met de waardigheid van een landheer: de Schotse Terriër is trouw, moedig en heerlijk eigenwijs. Zijn bijnaam Diehard draagt hij niet voor niets.
In dit artikel
De Schotse Terriër in het kort
De Schotse Terriër, kortweg Scottie, werd in de Schotse Hooglanden gefokt om dassen, vossen en ongedierte te bestrijden, en heette vroeger ook wel Aberdeen Terriër. De FCI-standaard beschrijft hem als loyaal en trouw, waardig, onafhankelijk en gereserveerd, maar moedig en hoogst intelligent: stoutmoedig, maar nooit agressief.
Met tot een uur beweging per dag en zijn compacte formaat past hij in menig huishouden. De aandachtspunten: een ruwe vacht die geregeld getrimd moet worden, een eigen wil die training tot onderhandelen maakt, en een verhoogd risico op blaaskanker dat je fokkerkeuze zwaarder maakt. Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 25–28 cmreu en teef
- Gewicht
- 8,5–10,5 kgreu en teef
- Levensverwachting
- 11–13 jaargemiddeld
- Beweging
- tot 1 uurper dag, plus snuffelwerk
- Vacht
- Ruwharig± 4× per jaar trimmen
- Herkomst
- SchotlandFCI-registratie: Groot-Brittannië
De Schotse Terriër in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Schotse Terriër?
De FCI-rasstandaard, het officiële rasprofiel waarin vastligt hoe een ras eruitziet en zich gedraagt, tekent een hond met karakter: loyaal en trouw, waardig, onafhankelijk en gereserveerd, maar moedig en hoogst intelligent. Stoutmoedig, maar nooit agressief. The Kennel Club vat het samen als: onafhankelijk tot op het koppige af.
In eigen kring is hij speels en aanhankelijker dan zijn deftige uitstraling doet vermoeden. VCA Hospitals noemt hem verrassend gevoelig onder dat stoere uiterlijk: hij trekt zich een onterechte uitbrander echt aan. De Raad van Beheer beschrijft hem als waaks zonder onnodig geblaf.
Zijn jachtverleden zit er nog vol in: hij graaft graag, jaagt op klein wild en katten die hij niet kent, en gaat er bij een interessant spoor zomaar vandoor. Naar vreemde honden kan hij bovendien pittig uit de hoek komen.
Is een Schotse Terriër geschikt voor een gezin?
Ja, voor een gezin dat zijn eigenheid respecteert. VCA Hospitals noemt hem speels en goed met kinderen, en de Raad van Beheer bevestigt dat het met kinderen goed gaat als de hond ermee opgroeit. Hij is alleen geen hond die eindeloos gesjor en geknuffel verdraagt: zijn waardigheid is hem heilig.
Leer kinderen hem met rust te laten op zijn eigen plek en maak van de omgang duidelijke afspraken. Met katten in huis lukt het als hij er jong mee opgroeit; konijnen en knaagdieren blijven voor deze geboren rattenvanger een risico.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Schotse Terriër in een appartement wonen?
Prima. Zijn formaat, zijn matige bewegingsbehoefte en zijn rust binnenshuis maken hem geschikt voor een flat. Hij is bovendien waaks zonder een doorblaffer te zijn: hij meldt wat er gebeurt, maar blaft volgens de Raad van Beheer niet onnodig.
De voorwaarde is de dagelijkse wandeling met snuffelwerk, weer of geen weer. En reken erop dat de lift en de gang wat hem betreft van hem zijn: zelfvertrouwen heeft deze kleine Schot voor drie.
Hoeveel beweging heeft een Schotse Terriër nodig?
The Kennel Club houdt tot een uur per dag aan. De Raad van Beheer zegt het praktisch: langere wandelingen zijn geen enkel probleem, en als het een keer korter moet, kan dat ook. Dat maakt hem flexibeler dan veel andere terriërs.
Vul de wandelingen aan met snuffel- en zoekspelletjes: die zetten zijn jachtneus zinvol aan het werk. Los laten lopen doe je alleen op veilige plekken, want bij het spoor van een konijn is zijn gehoor opeens defect. Houd tot slot zijn gewicht in de gaten: VCA Hospitals waarschuwt dat hij snel wat te zwaar wordt.
Hoe verzorg je de vacht van een Schotse Terriër?
Zijn dubbele vacht bestaat uit een zachte ondervacht en een harde, draadachtige bovenvacht die hem tegen weer en wind beschermt. De Raad van Beheer adviseert een tot twee keer per week borstelen of kammen, met extra aandacht voor baard, benen en broek waar klitten ontstaan, en ongeveer vier trimbeurten per jaar.
Voor showhonden wordt de vacht geplukt (handstrippen); bij huishonden kiezen veel baasjes voor knippen of scheren bij het trimsalon, wat de vachtstructuur zachter maakt maar praktischer is. Verharen doet hij relatief weinig, al verliest ook deze Schot haren: een haarvrij huis levert geen enkel ras.
Hoe voed je een Schotse Terriër op?
Met humor, geduld en korte, afwisselende trainingen. Hij is slim en leert snel, maar VCA Hospitals zegt het eerlijk: hij is een koppige leerling die elk verzoek eerst zelf afweegt. Beloningsgericht werken is de enige route; dwang maakt deze gevoelige hond alleen maar eigenwijzer.
Begin vroeg met de socialisatie, vooral met andere honden en katten, en train de terugroep vanaf de eerste week, in het besef dat die bij deze jager nooit waterdicht wordt. Deze punten verdienen extra aandacht:
- Aan de lijn leren lopen zonder trekken: zie aan de lijn lopen.
- Graven kanaliseren: geef hem een eigen graafplek in plaats van de strijd om je borders aan te gaan.
- Melden mag, doorblaffen niet: beloon hem als hij het na één melding aan jou overlaat.
- Consequent blijven: één keer toegeven aan die kraaloogjes en hij onthoudt het voor altijd.
Wat kost een Schotse Terriër?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Schotse Terriër zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over trimsalon: Terugkerende post: ongeveer vier beurten per jaar.
Eerlijk over de Schotse Terriër
- Eigenwijs is bij dit ras een levensstijl. Hij weet wat je vraagt en beslist zelf of het hem past. Wie een volgzame hond wil, kiest beter een ander ras.
- De vacht kost tijd of geld. Wekelijks kammen en enkele trimbeurten per jaar zijn de norm. Verwaarloosd wordt zijn jas een viltdeken.
- Blaaskanker is het serieuze gezondheidsdossier. Onderzoek van Purdue University vond een sterk verhoogd risico in dit ras. Dat maakt je fokkerkeuze en alertheid op plasklachten belangrijker dan bij de meeste rassen.
- Zijn jachtdrift verdwijnt nooit. Katten, konijnen en een vers spoor winnen het van jouw geroep. Los lopen kan alleen op veilige plekken.
- Hij graaft. Dit ras is gefokt om dassen uit hun burcht te halen. Je gazon en borders gaan dat merken.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Wennen aan de wereld
Socialiseer hem breed met mensen, honden, katten en stadsgeluiden: wat hij nu positief leert kennen, benadert hij later zelfverzekerd in plaats van argwanend. Start meteen met korte momenten alleen.
Regels met een knipoog
Zijn eigen willetje groeit met hem mee. Houd trainingen kort en speels, oefen dagelijks komen als je roept en wees consequent voordat hij de huisregels zelf schrijft.
De puber met principes
Hij test je regels en reageert feller op andere honden. Blijf rustig, beloon wat goed gaat en geef zijn jachtneus werk met zoekspelletjes, dan hoeft hij zijn eigen avonturen niet te zoeken.
Volwassen: waardige routine
Dagelijkse wandelingen, snuffelwerk, wekelijks kamwerk en de vaste trimbeurten vormen zijn ritme. Houd zijn gewicht in de gaten: een slanke Scottie beweegt beter en blijft langer fit.
Senior: alert blijven op plasklachten
Laat hem geregeld controleren en meld bloed in de urine of moeizaam plassen altijd direct bij je dierenarts: juist bij dit ras is dat geen overdreven voorzichtigheid. Verder blijft hij vaak tot op hoge leeftijd een waardige wandelaar.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Schotse Terriër?
De Schotse Terriër is een robuuste hond, maar het ras kent enkele specifieke aandachtspunten, waarvan één serieus. Vraag een fokker altijd naar de gezondheid en onderzoeksuitslagen van beide ouderdieren.
Onderzoekers van Purdue University vonden dat Schotse Terriërs een ongeveer 20 keer hoger risico op blaaskanker hebben dan andere rassen. In hun screeningsstudie bij ogenschijnlijk gezonde Scotties van 6 jaar en ouder werd bij 27% in drie jaar tijd vroege blaaskanker gevonden; vroege opsporing verbeterde de behandelkansen duidelijk. Laat plasklachten of bloed in de urine dus altijd direct nakijken en bespreek met je dierenarts of periodieke echo-controle vanaf middelbare leeftijd zinvol is.
Een rasgebonden aandoening waarbij de hond bij opwinding of inspanning tijdelijk verkrampt beweegt. De episodes zijn niet pijnlijk en gaan vanzelf over, maar meld ze wel bij je dierenarts om andere oorzaken uit te sluiten.
Een erfelijke stollingsstoornis waardoor wondjes of operaties langer nabloeden. Er bestaat een DNA-test; vraag de fokker of de ouderdieren getest zijn.
Een botaandoening van de kaak die bij opgroeiende pups pijn bij het eten geeft en meestal uitgroeit na de groeifase. Ook hiervoor komt in het ras een erfelijke aanleg voor.
VCA Hospitals waarschuwt dat dit ras snel wat te zwaar wordt. Overgewicht belast gewrichten en hart: meet zijn voer af, reken beloningen mee en houd hem slank.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
Begin bij de rasvereniging in plaats van bij een advertentiesite. In Nederland is de Schotsche Terrier Club de aangesloten rasvereniging bij de Raad van Beheer, die de stamboomregistratie bijhoudt; in België vervult de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus) die rol. Verplichte fokonderzoeken zijn er voor dit ras in Nederland op dit moment niet, wat jouw eigen vragen aan de fokker des te belangrijker maakt.
Vraag daarom expliciet naar de gezondheid en leeftijd van de voorouders, naar DNA-tests zoals die op de ziekte van Von Willebrand, en naar kanker in de lijn. Het aanbod pups in de Lage Landen is beperkt, dus wachten op een goed nest is normaal. Een goede fokker beantwoordt die vragen ruimhartig en stelt jou er minstens zoveel terug.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Schotse Terriër
Wat voor karakter heeft een Schotse Terriër?
De FCI-standaard noemt hem loyaal en trouw, waardig, onafhankelijk en gereserveerd, maar moedig en hoogst intelligent, stoutmoedig maar nooit agressief. In huis is hij speels en gevoeliger dan zijn stoere uiterlijk doet vermoeden, met een flinke dosis eigen wil.
Komt de Schotse Terriër echt uit Schotland?
Ja, het ras werd in de Schotse Hooglanden gefokt voor de jacht op dassen, vossen en ongedierte, en heette vroeger ook Aberdeen Terriër. In de FCI-nomenclatuur staat als land van oorsprong Groot-Brittannië geregistreerd.
Hoeveel beweging heeft een Schotse Terriër nodig?
Tot ongeveer een uur per dag, aangevuld met snuffel- en zoekspelletjes. Langere wandelingen stapt hij moeiteloos mee, en op een drukke dag komt hij met wat minder ook rond.
Verhaart een Schotse Terriër veel?
Relatief weinig, maar zijn ruwe vacht vraagt wel onderhoud: een tot twee keer per week kammen en ongeveer vier trimbeurten per jaar. Zonder dat trimwerk vervilt de vacht.
Is een Schotse Terriër geschikt voor beginners?
Het kan, mits je zijn eigenwijsheid serieus neemt: hij is slim maar koppig en heeft een baas nodig die vriendelijk en consequent traint. Wie een volgzame eerste hond zoekt, kiest beter een ander ras.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Schotse Terriër?
Het belangrijkste rasgebonden risico is blaaskanker: onderzoek van Purdue University vond een ongeveer 20 keer hoger risico dan bij andere rassen. Daarnaast komen Scottie cramp, de ziekte van Von Willebrand en craniomandibulaire osteopathie voor. Meld plasklachten of bloed in de urine altijd direct bij je dierenarts.
Bronnen bij deze pagina (7)
- FCI-rasstandaard 73 (Scottish Terrier), herkomst Groot-Brittannië, 25–28 cm en 8,5–10,5 kg, dubbele ruwe vacht, kleuren (zwart, wheaten, gestroomd), karakter (loyaal, waardig, onafhankelijk, moedig, nooit agressief).
- FCI-nomenclatuur – Scottish Terrier, FCI-nummer 73, groep 3 (terriërs), sectie kleine terriërs, definitieve erkenning 1954.
- Houden van Honden (Raad van Beheer) – Schotse Terriër, karakter (waaks zonder onnodig blaffen, goed met kinderen mits samen opgegroeid), 8–11 kg, ± 11 jaar, 1–2× per week borstelen en 4× per jaar trimmen, geschiedenis (Aberdeen Terriër, Diehard), rasvereniging, geen verplichte fokonderzoeken.
- VCA Hospitals – Scottish Terrier, levensverwachting 11–13 jaar, 8–10 kg, karakter (speels, goed met kinderen, fel naar vreemde honden, gevoelig), jachtdrift, graven, koppige leerling, neiging tot overgewicht, trimadvies.
- The Kennel Club – Scottish Terrier, tot 1 uur beweging per dag, dagelijkse vachtverzorging, verharing, levensduur 10+ jaar, karakter (onafhankelijk tot koppig), geen verplicht fokscreeningsschema.
- Purdue University – Screening Scottish Terriers for Bladder Cancer, 20× verhoogd blaaskankerrisico, screeningsstudie (27% vroege TCC bij 120 gescreende Scotties van 6+), belang van vroege opsporing.
- Foto: Mider, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons, herofoto van deze pagina.
