FCI-groep 2: pinschers, schnauzers, molossers en sennenhonden

Wat deze groep typeert

Deze groep draait om aanwezigheid: honden die een erf, een kudde of een huis in de gaten hielden, en die daarvoor massa en een rustige kop meekregen. Het gewichtsbereik is het breedste van alle FCI-groepen in de atlas. De Engelse Mastiff staat op 80 tot 85 kg, de Deense Dog op minstens 80 cm schofthoogte en 54 tot 90 kg, de Sint-Bernard op 70 tot 90 cm. Aan de andere kant staat de Dwergpinscher met 25 tot 30 cm en 4 tot 6 kg.

Bewaken vraagt geen hond die de hele dag rent, en dat zie je in de bewegingskolom. Bij de Newfoundlander, de Leonberger, de Shar Pei en de Dogue de Bordeaux staat matig, bij de Sint-Bernard en de Engelse Mastiff ongeveer een uur. De Dobermann en de Rottweiler zitten rond twee uur. Een lage bewegingsbehoefte maakt een hond van 50 kg overigens niet lichter in huis.

Op gezinsvriendelijkheid scoort deze groep hoog: acht van de 17 rassen krijgen vijf pootjes, waaronder de Berner Sennenhond, de Boxer, de Leonberger en de Newfoundlander. Dat is een inschatting van de redactie op basis van de rasdossiers en gaat over hoe vlot een ras in een druk huishouden meedraait, niet over hoeveel hond je moet kunnen houden aan de riem.

De rassen uit deze groep in de atlas

De naam van de groep somt vier types op, en die vind je alle vier terug. De 17 rassen laten zich grofweg zo lezen:

• Pinschers en schnauzers: Dobermann, Schnauzer en Dwergpinscher. De Schnauzer staat in de atlas als wisselend formaat, met 30 tot 70 cm en 4 tot 47 kg over de maatslagen heen.
• Molossers van het doggen- en bulldogtype: Cane Corso, Rottweiler, Deense Dog, Boxer, Engelse Mastiff, Engelse Bulldog, Dogue de Bordeaux, Dogo Argentino en Shar Pei.
• Berg- en waterwerkers: Sint-Bernard, Newfoundlander en Leonberger, alle drie zwaar gebouwd en met matig tot ongeveer een uur beweging in hun dossier.
• Sennenhonden en overige: de Berner Sennenhond en de Hovawart, met 63 tot 70 cm de lichtere kant van de grote rassen hier.

Herkomst en oorspronkelijke taak

Duitsland levert het grootste aandeel: de Dobermann, de Rottweiler, de Deense Dog, de Boxer, de Leonberger, de Hovawart, de Schnauzer en de Dwergpinscher staan met Duitsland als herkomst in de atlas. Zwitserland levert de Sint-Bernard en de Berner Sennenhond, Groot-Brittannië de Engelse Mastiff en de Engelse Bulldog, Frankrijk de Dogue de Bordeaux, Italië de Cane Corso, Canada de Newfoundlander, China de Shar Pei en Argentinië de Dogo Argentino.

De taken liepen uiteen van hoeve bewaken tot karren trekken en werken in bergen of water. Dat verklaart waarom de vachten zo verschillen. Kort en glad bij de Deense Dog, de Engelse Mastiff, de Dogo Argentino en de Boxer, dik en dubbel bij de Newfoundlander, en bij de Leonberger staat intensief werk. Op onderhoudsarme vacht staan de Newfoundlander en de Leonberger op één pootje, terwijl de Dobermann, de Boxer, de Deense Dog, de Dogo Argentino en de Dwergpinscher op vijf staan.

Waar een ras vandaan komt, zegt niets over hoe het zich vandaag in huis gedraagt. Wel geeft het je een verwachting over wat er in de hond zit: een hond die generaties lang op zijn eigen inschatting moest afgaan bij het bewaken, zet die inschatting ook in bij de deurbel.

Past een ras uit deze groep bij jou?

Gewicht is hier de eerste praktische vraag. Een hond van 50 tot 90 kg vraagt ruimte in de auto, een stevige riem, en iemand die hem in alle omstandigheden kan houden. Op de score geschikt voor een appartement staan de Cane Corso en de Newfoundlander op één pootje en het merendeel op twee. Alleen de Schnauzer, de Engelse Bulldog en de Dwergpinscher komen op vier uit. Wie zonder tuin woont, vindt meer opties bij de hondenrassen voor een appartement.

De tweede vraag is opvoeding. Op trainbaarheid staan de Dobermann en de Schnauzer op vijf pootjes, terwijl de Engelse Bulldog op twee staat en de Sint-Bernard, de Engelse Mastiff, de Dogue de Bordeaux, de Hovawart en de Dogo Argentino op drie. Op geschikt voor beginners haalt geen enkel ras uit deze groep meer dan vier: de Schnauzer staat het hoogst, de Cane Corso en de Dogo Argentino op één.

Zoek je in deze hoek vooral een gezinshond, dan zijn de sennenhonden en de zware bergrassen de mildste keuze op papier: de Sint-Bernard, de Newfoundlander, de Leonberger, de Boxer en de Berner Sennenhond krijgen vijf pootjes voor kindvriendelijk. Vergelijk ze gerust naast de kindvriendelijke hondenrassen uit andere groepen. Wat de scores niet zeggen, is hoeveel een hond van deze afmetingen kost aan voer, vervoer en verzorging.

Veelgestelde vragen over fci-groep 2: pinschers, schnauzers, molossers en sennenhonden