Steirische Ruwharige Brak
Een ruwharige Oostenrijkse bergbrak met een baard, een ijzeren conditie en een jachtpassie die volgens zijn eigen rasvereniging nauwelijks te bedwingen is. Thuis rustig, in het veld onvermoeibaar.
In dit artikel
De Steirische Ruwharige Brak in het kort
De Steirische Ruwharige Brak werd vanaf 1870 gefokt door de Stiermarkse industrieel Karl Peintinger, die een teef van de Hannoverse zweethond kruiste met een ruwharige Istrische brak. De FCI-standaard beschrijft zijn werk niet alleen als jagen met hals geven, maar ook als het zuivere naspeuren van aangeschoten wild in moeilijk bergterrein.
Dit is een werkende jachthond voor de bergen: hartstochtelijk, taai en vasthoudend op het spoor. De Oostenrijkse Brackenverein noemt hem thuis een aangenaam rustige huisgenoot, maar houdt vol dat het ras alleen bij actieve jagers thuishoort. Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 47–53 cmteven 45–51 cm (FCI-standaard 62)
- Gewicht
- ± 15–18 kgindicatief, de FCI-standaard noemt geen gewicht
- Levensverwachting
- Niet vastgelegdonze bronnen noemen geen rasspecifiek cijfer voor dit zeldzame ras
- Beweging
- Zeer veeluren buitenwerk in ruw terrein, plus speurwerk
- Vacht
- Ruw en hardzonder glans, met snorbaard; wekelijks borstelen
- Herkomst
- Oostenrijkberg- en zweetwerk in Stiermarken
De Steirische Ruwharige Brak in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Steirische Ruwharige Brak?
De FCI-standaard omschrijft hem als een hartstochtelijke, taaie jachthond die onophoudelijk hals geeft en vast en vastberaden spoort. Dat is geen sfeerbeeld maar een functieomschrijving: zo hoort hij te werken.
De Oostenrijkse Brackenverein zet daar het huiselijke beeld naast: in het veld een gepassioneerde jager, thuis een aangenaam rustige metgezel. Trouw en intelligent, maar met een uitgesproken eigen wil zodra er een spoor ligt.
Is een Steirische Ruwharige Brak geschikt voor een gezin?
Alleen voor een jagersgezin. Zijn rasvereniging noemt de jachtpassie van dit ras vrijwel onbedwingbaar en houdt hem daarom bij actieve jagers; Engelstalige rasprofielen stellen ronduit dat hij geen goede huishond is.
Wees eerlijk over de herkomst: dit zijn zuivere jachtlijnen, gefokt voor zweetwerk en drijfjacht in de bergen. Kleine huisdieren zoals katten of konijnen zijn bij dit ras een reëel aandachtspunt.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Steirische Ruwharige Brak in een appartement wonen?
Nee. Hij geeft onophoudelijk hals op het spoor, en die stem draagt ver. In een gehorig gebouw is dat dagelijks hoorbaar, ook voor je buren.
Daarbij heeft hij ruimte en uren buitenwerk nodig. Rasprofielen noemen hem uitgesproken ongeschikt voor een woning zonder terrein; een tuin vervangt het werk overigens niet.
Hoeveel beweging heeft een Steirische Ruwharige Brak nodig?
Zeer veel. Hij is gefokt om in ruw, rotsachtig terrein wendbaar en onvermoeibaar te werken, en om zweetsporen van aangeschoten wild uit te werken. Reken op lange dagelijkse tochten plus neuswerk.
Los laten lopen is buiten omheind terrein riskant. Op een vers spoor vertrekt hij en houdt hij vol, met een sterk richtingsgevoel maar zonder aandacht voor je stem. Een lange lijn en veilige plekken zijn de norm.
Hoeveel verzorging vraagt de vacht van een Steirische Ruwharige Brak?
Weinig. De standaard beschrijft een ruwe, harde vacht zonder glans, niet ruig, met korter haar op de kop en een duidelijke snorbaard. De kleur is rood tot vaalgeel, met een witte borstvlek als toegestane uitzondering.
Eén borstelbeurt per week volstaat, plus aandacht voor de baard na het eten en voor de hangoren na werk in dicht struikgewas. Blijft er in de oren jeuk of geur, dan hoort dat bij de dierenarts.
Hoe voed je een Steirische Ruwharige Brak op?
Met rust, herhaling en beloning, en met een begeleider die duidelijk is zonder hard te zijn. Hij is intelligent en leert vlot, maar hij is gefokt om zelfstandig te beslissen; blinde gehoorzaamheid zit niet in dit ras.
Investeer vanaf de eerste weken in de terugroep via komen als je roept en in brede socialisatie. Train het alleen thuis blijven stap voor stap: een verveelde brak richt schade aan.
Wat kost een Steirische Ruwharige Brak?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Steirische Ruwharige Brak zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Vooral tijd: wekelijks borstelen, baard en oren nakijken.
Eerlijk over de Steirische Ruwharige Brak
- Zijn rasvereniging zegt zelf: alleen voor jagers. De Österreichischer Brackenverein noemt de jachtpassie van dit ras vrijwel onbedwingbaar en beveelt hem uitsluitend aan bij actieve, ervaren jagers. Dat is geen slogan maar een waarschuwing.
- Hij geeft onophoudelijk hals. De rasstandaard beschrijft dat luide geven op het spoor als kenmerk van het ras. In een rijhuis of appartement is dat een dagelijks probleem.
- Terugroepen blijft een levenslang project. Op een vers spoor is hij doof voor je stem en werkt hij zelfstandig door in terrein waar jij hem niet volgt. Vrij lopen kan alleen op veilige, omheinde plekken.
- Buiten de Alpen vind je hem nauwelijks. Het ras is vooral in Oostenrijk en Slovenië in gebruik en elders zeldzaam. Reken op import, een wachtlijst en een fokker die uitsluitend aan jagers plaatst.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Bergpup in de mensenwereld
Socialiseer breed met mensen, geluiden, verkeer en andere honden, want jachtlijnen groeien vaak buiten op. Begin meteen speels met naam en terugroep, voor de neus het overneemt. Zie ook het dagritme van de eerste week.
De neus neemt het over
In de puberteit ontdekt hij wat zijn neus kan en verdwijnt je terugroep tijdelijk. Werk met een lange lijn, geef elke dag speurwerk en beloon elke keuze voor jou royaal.
Volwassen bergwerker
Nu heb je een taaie partner voor lange tochten, zweetwerk en speurwerk, mits hij dagelijks aan de bak mag. Houd de conditie en het gewicht in de gaten: dit ras hoort pezig te blijven.
Senior: korter, niet stiller
Verkort de tochten geleidelijk en houd het neuswerk erin, want zijn kop wil doorwerken als zijn lijf inlevert. Laat gewrichten, oren en gebit periodiek nakijken door je dierenarts.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Steirische Ruwharige Brak?
Voor dit ras zijn geen grootschalige gezondheidsstudies of levensverwachtingscijfers beschikbaar: het is zeldzaam en wordt vooral binnen jagerskringen gefokt. Wees daar eerlijk over en vraag de fokker naar wat hij van zijn eigen lijn kan laten zien.
Onze bronnen, waaronder de FCI-standaard en de Oostenrijkse rasvereniging, geven geen cijfers over erfelijke aandoeningen of levensduur. Dat betekent niet dat er niets speelt, maar dat je afhankelijk bent van de openheid van de fokker over ouders, grootouders en nestgenoten.
Bij elk middelgroot, hard werkend jachtras zijn officiële heupuitslagen van beide ouderdieren een redelijke vraag. Een hond die jarenlang in rotsachtig terrein werkt, belast zijn gewrichten zwaar.
Zijn hangoren houden vocht en vuil vast, zeker na uren in dicht struikgewas. Wekelijks controleren en na natte tochten drogen scheelt veel klachten; blijft er jeuk of geur, dan hoort dat bij de dierenarts.
Werken op zwijn en op zweetsporen in ruw terrein geeft snijwonden, kneuzingen en teken. Controleer na elke tocht poten, tussen de tenen, de oren en de huid.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
In België en Nederland is dit ras zeldzaam: stamboomnesten via de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus) of de Raad van Beheer zijn er nauwelijks. De kans is groot dat je uitkomt bij een fokker die is aangesloten bij de Österreichischer Brackenverein, en dat je maanden wacht.
Die vereniging plaatst pups bij voorkeur bij jagers, en dat is bij dit ras een bewuste keuze. Zoek je hem als sportieve gezelschapshond, wees daar open over en vraag naar de heupen, de oren en het werk van de ouderdieren. Een fokker die je zonder vragen een pup meegeeft, is geen goed teken.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Steirische Ruwharige Brak
Waar komt de Steirische Ruwharige Brak vandaan?
Uit Stiermarken in Oostenrijk. De industrieel Karl Peintinger begon er vanaf 1870 mee door een teef van de Hannoverse zweethond te kruisen met een ruwharige Istrische brak; het ras werd in 1889 erkend.
Hoe groot wordt een Steirische Ruwharige Brak?
Reuen meten volgens de FCI-standaard 47 tot 53 cm en teven 45 tot 51 cm. Het gewicht ligt indicatief rond 15 tot 18 kg; de standaard noemt geen gewichtsnorm.
Is een Steirische Ruwharige Brak een goede gezinshond?
Alleen in een jagersgezin dat hem dagelijks uren buitenwerk geeft. Zijn eigen rasvereniging beveelt het ras uitsluitend aan bij actieve jagers vanwege de sterke jachtpassie, al is hij thuis rustig en aanhankelijk.
Blaft een Steirische Ruwharige Brak veel?
Op het spoor wel: de rasstandaard beschrijft hem als een hond die onophoudelijk hals geeft. Die luide stem hoort bij zijn functie en maakt hem ongeschikt voor een appartement of gehorige woning.
Hoe oud wordt een Steirische Ruwharige Brak?
Daar is geen betrouwbaar rasspecifiek cijfer voor: het ras is zeldzaam en er zijn geen grote gezondheidsstudies gepubliceerd. Vraag een fokker daarom naar de leeftijd en de gezondheid van de honden in zijn eigen lijn.
Bronnen bij deze pagina (4)
- FCI-rasstandaard 62 (Steirische Rauhhaarbracke), groep 6 sectie 1.2, herkomst Oostenrijk, ontstaan vanaf 1870 uit een Hannoverse zweethond-teef en een ruwharige Istrische brak, gebruik voor hals gevende jacht en zweetwerk in moeilijk bergterrein, karakter hartstochtelijk en taai met onophoudelijk hals geven, schofthoogte 47–53 cm en 45–51 cm, ruwe harde vacht zonder glans met snorbaard, kleur rood tot vaalgeel met toegestane witte borstvlek.
- Österreichischer Brackenverein – rasportret, ontstaansgeschiedenis via Karl Peintinger, in het veld gepassioneerd jager en thuis een rustige metgezel, trouw en intelligent maar zelfstandig, grote wendbaarheid in moeilijk en rotsachtig terrein, uitsluitend geschikt voor actieve jagers vanwege de nauwelijks bedwingbare jachtpassie.
- Wikipedia – Styrian Coarse-haired Hound, erkenning in 1889, schofthoogte 45–53 cm en gewicht 15–18 kg, gebruik in Oostenrijk en Slovenië voor zwijnenjacht en het naspeuren van gewond wild, goede tolerantie voor temperatuurextremen, uitgesproken ongeschikt als huishond zonder ruimte en werk.
- Foto via Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0, herofoto van deze pagina.
