Schillerstövare
Een elegante Zweedse drijver in zwart met loodbruin: snel, taai en uitgesproken luid op het spoor van haas en vos. Een hond die je vooral in het bos leert kennen, niet op de bank.
In dit artikel
De Schillerstövare in het kort
De Schillerstövare is volgens de FCI-standaard een lopende jachthond die hals geeft en gebruikt wordt voor de jacht op haas en vos. Hij jaagt alleen, dus niet in een meute of in koppels, en dankt zijn naam aan de Zweedse boer Per Schiller, die het type in 1886 op de eerste Zweedse hondenshow toonde. De Svenska Kennelklubben erkende het ras in 1907.
Dit is een werkende jachthond, geen doorsnee gezelschapshond. De Svenska Kennelklubben stelt onomwonden dat jachtinteresse bij de eigenaar een voorwaarde is en dat het ras niet geschikt is als uitsluitend gezelschapshond. Zijn korte, harde vacht vraagt weinig werk. Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 53–61 cmideaal 57 cm; teven 49–57 cm met ideaal 53 cm (FCI-standaard 131)
- Gewicht
- ± 18–25 kgindicatief, de FCI-standaard noemt geen gewicht
- Levensverwachting
- Niet vastgelegdonze bronnen noemen geen rasspecifiek cijfer voor dit zeldzame ras
- Beweging
- Zeer veellange dagelijkse tochten plus neuswerk of echte jacht
- Vacht
- Kort en hardsluitend aan het lichaam, wekelijks borstelen volstaat
- Herkomst
- Zwedendrijfjacht op haas en vos
De Schillerstövare in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Schillerstövare?
De rasstandaard beschrijft hem als levendig en oplettend; de Zweedse kennelclub voegt daar volgzaam en stabiel aan toe. Thuis is dat een aangename, evenwichtige hond die zich aan zijn mensen hecht.
Buiten verandert het beeld. Hij is gefokt om zelfstandig een haas of vos op te sporen en luid drijvend te achtervolgen, soms kilometers ver van zijn baas. Die zelfstandigheid hoort bij het ras en verdwijnt niet met training.
Is een Schillerstövare geschikt voor een gezin?
Alleen voor een gezin dat echt buiten leeft. De Svenska Kennelklubben schrijft dat het ras prima functioneert als familiehond, maar uitsluitend in combinatie met jachtmogelijkheden, en dat het niet geschikt is als louter gezelschapshond.
Wees eerlijk over de herkomst: dit zijn jachtlijnen. Vrijwel elke pup in Zweden wordt gefokt voor de jacht, en die aanleg neem je mee naar je woonkamer. Katten, konijnen en kippen zijn bij een drijver een reëel aandachtspunt.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Schillerstövare in een appartement wonen?
Nee, dat is geen realistische keuze. Hij geeft op het spoor luid hals, een eigenschap waarvoor hij bewust gefokt is, en die stem draagt ver. In een gehorig gebouw hoort iedereen mee.
Ook met een tuin geldt: de tuin vervangt het werk niet. Zonder dagelijkse tochten en neuswerk zoekt hij zijn eigen bezigheid, en dat wordt zelden iets wat jou bevalt.
Hoeveel beweging heeft een Schillerstövare nodig?
Veel. Hij is gebouwd op snelheid en kracht en moet in het veld urenlang doorgaan. Reken op lange dagelijkse wandelingen, aangevuld met speurwerk, mantrailing of een echte jachtinzet.
Los laten lopen is buiten omheind terrein riskant. Op een vers spoor vertrekt hij en volgt hij dat ver, zonder aandacht voor je stem. Een lange lijn en veilige, afgesloten plekken zijn de norm.
Hoeveel verzorging vraagt de vacht van een Schillerstövare?
Weinig. De standaard beschrijft een harde, niet te korte vacht die dicht tegen het lichaam ligt, in loodbruin met een scherp afgetekende zwarte mantel over rug en flanken. Eén borstelbeurt per week volstaat, en de Zweedse kennelclub noemt de vacht uitgesproken onderhoudsarm.
Zijn hangoren vragen meer aandacht dan zijn haar. Controleer ze na elke tocht door dicht struikgewas en droog ze goed af; blijft er jeuk of geur, dan hoort dat bij de dierenarts.
Hoe voed je een Schillerstövare op?
Met rust, herhaling en beloning. Hij is volgzaam en leert vlot, maar hij is niet gefokt om voortdurend naar jou te kijken. De Zweedse kennelclub benadrukt dat vroege training de basis legt voor een bruikbare, gehoorzame hond in het bos.
Investeer vanaf de eerste weken in de terugroep via komen als je roept en in brede socialisatie. Train het alleen thuis blijven stap voor stap: een verveelde drijver laat zich horen.
Wat kost een Schillerstövare?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Schillerstövare zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Vooral tijd: één keer per week borstelen en de oren controleren.
Eerlijk over de Schillerstövare
- Dit is een jachthond, en dat zegt de kennelclub zelf. De Svenska Kennelklubben noemt jachtinteresse bij de eigenaar een voorwaarde en stelt dat het ras niet geschikt is als uitsluitend gezelschapshond. Dat is geen bijzin, dat is de kern van het ras.
- Hij geeft luid hals. Blaffend drijven is precies waarvoor hij gefokt is. Die heldere stem draagt ver en is in een rijhuis of appartement een dagelijks probleem voor je buren.
- Terugroepen blijft een levenslang project. Op een vers spoor van haas of vos is hij doof voor je stem en legt hij zonder aarzelen kilometers af. Vrij lopen kan alleen op veilige, omheinde plekken.
- Buiten Zweden vind je hem nauwelijks. In België en Nederland is dit ras zeldzaam en zijn er praktisch geen nesten. Reken op import, een wachtlijst en een fokker die vooral aan jagers plaatst.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Boshond in de mensenwereld
Socialiseer breed met mensen, geluiden, verkeer en andere honden, want jachtlijnen groeien vaak buiten op. Begin meteen speels met naam en terugroep, voor de neus het overneemt. Zie ook het dagritme van de eerste week.
De neus neemt het over
In de puberteit ontdekt hij wat zijn neus kan en verdwijnt je terugroep tijdelijk. Werk met een lange lijn, geef elke dag speurwerk en beloon elke keuze voor jou royaal.
Volwassen drijver
Nu heb je een snelle, taaie partner voor lange tochten en speurwerk, mits hij dagelijks aan de bak mag. Houd de conditie en het gewicht in de gaten: dit ras hoort pezig te blijven.
Senior: korter, niet stiller
Verkort de tochten geleidelijk en houd het neuswerk erin, want zijn kop wil doorwerken als zijn lijf inlevert. Laat gewrichten, oren en gebit periodiek nakijken door je dierenarts.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Schillerstövare?
De Schillerstövare geldt als een robuust werkras en er is weinig grootschalig rasspecifiek gezondheidsonderzoek. De Zweedse kennelclub schrijft dat het ras algemeen als vrij van ernstige bekende rasziekten wordt beschouwd, maar noemt heupdysplasie wel als voorkomend probleem.
Een afwijkende ontwikkeling van het heupgewricht die pijn en slijtage geeft. De Svenska Kennelklubben meldt dat heupdysplasie bij dit ras voorkomt; vraag daarom naar officiële heupuitslagen van beide ouderdieren.
Zijn hangoren houden vocht en vuil vast, zeker na uren werk in dicht struikgewas. Wekelijks controleren en na natte tochten drogen scheelt veel klachten; blijft er jeuk of geur, dan hoort dat bij de dierenarts.
Een drijver die op snelheid door ruw terrein gaat, loopt snijwonden, kneuzingen en teken op. Controleer na elke tocht poten, tussen de tenen en de huid.
Voor dit zeldzame ras zijn geen grote gezondheidsstudies of levensverwachtingscijfers beschikbaar. Dat betekent niet dat er niets speelt, maar dat je extra afhankelijk bent van wat de fokker over zijn eigen lijn kan laten zien.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
In België en Nederland is dit ras zeldzaam: stamboomnesten via de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus) of de Raad van Beheer zijn er nauwelijks. De kans is groot dat je uitkomt bij een Zweedse fokker die is aangesloten bij de Svenska Stövarklubben, en dat je maanden wacht.
Zweedse fokkers plaatsen hun pups bij voorkeur bij jagers, precies omdat de kennelclub het ras niet als gezelschapshond aanbeveelt. Zoek je hem als sportieve gezelschapshond, wees daar open over en vraag naar de heupuitslagen, de oren en het jachtwerk van de ouderdieren. Een fokker die je zonder vragen een pup meegeeft, is geen goed teken.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Schillerstövare
Waar komt de Schillerstövare vandaan?
Uit Zweden, waar het type ontstond uit Zuid-Duitse lopende honden en harriers. Het ras is genoemd naar de boer Per Schiller, die zijn honden in 1886 op de eerste Zweedse hondenshow toonde; de Zweedse kennelclub erkende het ras in 1907.
Hoe groot wordt een Schillerstövare?
Reuen meten volgens de FCI-standaard 53 tot 61 cm met 57 cm als ideaal, teven 49 tot 57 cm met 53 cm als ideaal. Het gewicht ligt indicatief rond 18 tot 25 kg; de standaard noemt geen gewichtsnorm.
Is een Schillerstövare een goede gezinshond?
Alleen in een gezin dat hem dagelijks uren buitenwerk geeft. De Zweedse kennelclub schrijft dat het ras goed functioneert als familiehond mits er jachtmogelijkheden zijn, en dat het niet geschikt is als uitsluitend gezelschapshond.
Blaft een Schillerstövare veel?
Op het spoor wel: luid hals geven hoort bij zijn functie als drijvende jachthond en staat zo ook in de rasstandaard. Die ver dragende stem maakt hem ongeschikt voor een appartement of een gehorige woning.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Schillerstövare?
De Zweedse kennelclub beschouwt het ras als vrij van ernstige bekende rasziekten, maar meldt dat heupdysplasie voorkomt. Verder zijn oorontstekingen door de hangoren en blessures uit het jachtwerk de praktische aandachtspunten; grootschalig rasonderzoek ontbreekt.
Bronnen bij deze pagina (4)
- FCI-rasstandaard 131 (Schillerstövare), groep 6 sectie 1.2, herkomst Zweden, gebruik als hals gevende drijver op haas en vos die niet in meute of koppel jaagt, schofthoogte 53–61 cm (ideaal 57) en 49–57 cm (ideaal 53), harde vacht dicht tegen het lichaam, loodbruin met zwarte mantel, karakter levendig en oplettend.
- Svenska Kennelklubben – Schillerstövare, levendig, oplettend, volgzaam en stabiel temperament, jachtinteresse bij de eigenaar als voorwaarde, niet geschikt als uitsluitend gezelschapshond, hoge activiteitsbehoefte, vroege training nodig, onderhoudsarme vacht, geen ernstige bekende rasziekten maar heupdysplasie komt voor.
- Wikipedia – Schillerstövare, afstamming uit Zuid-Duitse honden en harriers, naamgever Per Schiller (1858–1892), eerste Zweedse hondenshow 1886, erkenning door de Zweedse kennelclub in 1907, gewicht 18–25 kg, gebruik voor haas en vos, erkenning door de UKC in 2006, geen gedocumenteerde bijzondere rasaandoeningen.
- Foto: Pleple2000 bearbeitet von Steffen Heinz (Caronna 12:06, 9 April 2008 (UTC)), CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons, herofoto van deze pagina.
