Brandlbracke
De Oostenrijkse bergbrak: zwart met vuurkleurige aftekening, twee vlekjes boven de ogen en een neus die in de Alpen alles terugvindt. Aangenaam van karakter, maar gebouwd voor zwaar werk op grote hoogte.
In dit artikel
De Brandlbracke in het kort
De FCI-standaard prijst de Brandlbracke om zijn bijzondere geschiktheid voor zwaar werk in het hooggebergte, met een gevoelige neus, veel volharding en een aangenaam temperament. De twee vuurkleurige vlekjes boven de ogen, in Oostenrijk het Vieräugl genoemd, moeten aanwezig zijn.
Het ras gaat terug op de oude Keltische brakken; gecontroleerde fokkerij is er sinds het midden van de negentiende eeuw en de Oostenrijkse rasvereniging bestaat sinds 1884. Hij geldt als aanhankelijk en goedmoedig, maar hoort niet in de stad. Benieuwd of dit type hond bij jou past? Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 50–56 cmteef 48–54 cm
- Gewicht
- Circa 15–22 kgde rasstandaard legt geen gewicht vast
- Levensverwachting
- Circa 12–14 jaaropgave van rasbeschrijvingen, geen studiecijfer
- Beweging
- Veellange dagen in steil en zwaar terrein
- Vacht
- Kort en gladongeveer 2 cm, dicht en veerkrachtig
- Herkomst
- Oostenrijkbergbrak op haas en aangeschoten wild
De Brandlbracke in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Brandlbracke?
De rasstandaard vat hem samen als een hond met een gevoelige neus die vast en gewillig het spoor houdt, met een aangenaam temperament. In huis wordt hij beschreven als aanhankelijk en goedmoedig.
Buiten is hij een gedreven brak die vooral op haas luid hals geeft. Die stem is zijn manier om de jager te melden waar hij is, en dat gebruikt hij ruim. Hij werkt daarbij zelfstandig, wat op een spoor betekent dat hij zijn eigen beslissingen neemt.
Is een Brandlbracke geschikt als gezinshond?
In een jagend gezin met ruimte kan hij een prettige huisgenoot zijn: hij is goedmoedig, aanhankelijk en niet moeilijk in de omgang.
Zonder werk wordt het een ander verhaal. Hij is gefokt voor zwaar werk op grote hoogte en heeft dagelijks lange tochten en neuswerk nodig. Kies hem alleen als jagen of intensief speuren een vast onderdeel van jullie week wordt.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Brandlbracke in een appartement wonen?
Nee. Rasbeschrijvingen zijn daar helder over: dit is geen hond die in de stad wil zijn, en hij heeft plaats nodig om vrij te lopen.
Zijn plek is een huis met een degelijk omheinde tuin in landelijk of heuvelachtig gebied. Reken erop dat loslopen buiten omheind terrein riskant is: op een vers hazenspoor is hij binnen enkele minuten buiten gehoorsafstand.
Hoeveel beweging heeft een Brandlbracke nodig?
Veel, en het liefst in stevig terrein. De FCI noemt hem juist populair vanwege zijn geschiktheid voor zwaar werk in het hooggebergte, en die motor draait niet leeg van een rondje om het blok.
Jaag je niet, dan zijn lange tochten door heuvelachtig gebied, uitgelegde sporen en mantrailing de beste vervanging. Zijn neus is bovendien zo goed dat het ras zelfs is ingezet om aantastingen door de essenprachtkever op te sporen: geef die neus dus serieus werk.
Hoeveel verzorging vraagt de vacht van een Brandlbracke?
Bijna niets. De vacht is glad, aanliggend, dicht en veerkrachtig, ongeveer 2 cm lang en met een zijdeachtige glans. Af en toe borstelen houdt hem in orde.
Het echte onderhoud zit in de controle na het werk: kijk zijn hangoren, poten, huid en tussentenen na op vuil, grasaren, wondjes en teken. Bij een hond die door steil terrein en struikgewas gaat, hoort dat bij de routine.
Hoe voed je een Brandlbracke op?
Vriendelijk en consequent. Hij werkt gewillig samen en heeft een aangenaam temperament, dus harde correcties zijn nergens voor nodig en werken bij een zelfstandige speurder averechts.
Begin vroeg met breed socialiseren en oefen het komen als je roept met de beste beloningen die je hebt, terwijl je lang met een lange lijn blijft werken. Geef zijn neus dagelijks toegestane opdrachten en beloon rust in huis, zodat hij binnen kan uitschakelen.
Wat kost een Brandlbracke?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Brandlbracke zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Vrijwel alleen tijd: af en toe borstelen volstaat.
Eerlijk over de Brandlbracke
- Hij is gemaakt voor de bergen. Zijn hele reputatie draait om zwaar werk op grote hoogte. In een vlak, druk woongebied zonder jachtwerk mist hij waarvoor hij gefokt is.
- Op haas geeft hij luid hals. Dat melden is geen ondeugd maar zijn functie. In een dichtbebouwde buurt wordt datzelfde geluid een probleem met de buren.
- Loslopen vraagt een goede terugroep en veel ruimte. Hij wil vrij kunnen lopen, maar op een vers spoor is hij weg. Lange lijn en omheind terrein zijn de veilige norm.
- In de Lage Landen kom je hem zelden tegen. De fokkerij zit in Oostenrijk en omliggende landen, meestal in jachtkringen. Reken op import, wachten en kritische vragen van de fokker.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Band bouwen en breed socialiseren
Laat hem rustig veel normale dingen meemaken en investeer spelenderwijs in de terugroep. Leer hem meteen ook rustig alleen zijn, zodat dat later geen haastklus wordt.
De neus neemt het over
Sporen worden interessanter dan jij en zijn radius groeit. Werk consequent met een lange lijn, geef hem eenvoudig zoekwerk en bouw conditie geleidelijk op zonder jonge gewrichten te overbelasten.
De volwassen bergbrak
Nu komt zijn volharding tot volle wasdom en kan hij lange dagen in zwaar terrein aan. Geef hem structureel spoor- of zweetwerk en houd hem slank, zodat pezen en gewrichten het jarenlang volhouden.
Senior: kortere tochten, dezelfde neus
Rustiger wandelingen met veel snuffelwerk houden hem tevreden. Laat gewrichten, gebit en gewicht regelmatig nakijken door je dierenarts en pas de belasting aan zijn conditie aan.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Brandlbracke?
De Brandlbracke geldt als een tamelijk gezond werkras zonder bekende rasgebonden erfelijke ziekten, met een opgegeven levensverwachting van twaalf tot veertien jaar. Grootschalig onderzoek ontbreekt echter, dus vraag gericht door bij de fokker.
Rasbeschrijvingen melden geen bekende erfelijke aandoeningen, maar dat is iets anders dan bewezen gezondheid: er zijn simpelweg geen brede studies. Vraag de fokker naar leeftijden en doodsoorzaken in de lijn en naar de onderzoeken die hij bij zijn fokdieren laat doen.
Een hond die jarenlang in steil terrein werkt, heeft baat bij gezonde heupen en ellebogen. Vraag naar een officiële heupbeoordeling van beide ouderdieren, ook als het rasprogramma dat niet verplicht stelt.
Hangoren en werk in dicht struikgewas vragen om vaste controle op ontstoken oren, grasaren en huidwondjes. Dat is geen erfelijk probleem, maar wel de meest voorkomende reden voor een dierenartsbezoek bij dit type hond.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
De fokkerij zit vooral in Oostenrijk, waar sinds 1884 een rasvereniging bestaat, en in de omliggende Alpenlanden. In Nederland registreert de Raad van Beheer stambomen, in België de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus), maar een nest in de Benelux is hoge uitzondering. Reken op import en een wachtlijst.
Oostenrijkse fokkers plaatsen hun pups bij voorkeur bij jagers, zodat de hond werk krijgt dat bij zijn aanleg past. Wees dus open over je plannen. Een goede fokker toont de ouderdieren, is eerlijk over gezondheid en werkaanleg, en stelt jou minstens zoveel vragen als jij hem.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Brandlbracke
Wat is een Brandlbracke?
Een Oostenrijkse lopende hond uit FCI-groep 6, ook wel Oostenrijkse gladharige brak genoemd. Hij gaat terug op de Keltische brakken en is gefokt voor zwaar jachtwerk in het hooggebergte, vooral op haas en aangeschoten wild.
Wat voor karakter heeft een Brandlbracke?
De rasstandaard beschrijft een gevoelige neus, vast en gewillig spoorwerk en een aangenaam temperament. Thuis geldt hij als aanhankelijk en goedmoedig, buiten als een gedreven speurder die luid hals geeft.
Is een Brandlbracke geschikt als gezinshond?
Alleen in een jagend gezin met ruimte. Hij is goedmoedig in huis, maar rasbeschrijvingen zijn duidelijk dat dit geen stadshond is: hij heeft dagelijks lange tochten en echt neuswerk nodig.
Hoe groot wordt een Brandlbracke?
Reuen meten 50 tot 56 cm en teven 48 tot 54 cm schofthoogte. De rasstandaard legt geen gewicht vast; in de praktijk weegt hij ongeveer 15 tot 22 kg.
Is een Brandlbracke gezond?
Hij geldt als tamelijk gezond, zonder bekende rasgebonden erfelijke ziekten, met een opgegeven levensverwachting van twaalf tot veertien jaar. Grootschalig onderzoek ontbreekt, dus vraag de fokker naar heupbeoordelingen en naar leeftijden in de lijn.
Bronnen bij deze pagina (4)
- FCI-rasstandaard 63 (Brandlbracke), groep 6 sectie 1.2, herkomst Oostenrijk, schofthoogte 50-56 / 48-54 cm, vacht van circa 2 cm, kleur zwart met verplichte Vieräugl-aftekening, gevoelige neus, luid melden op haas, geschiktheid voor zwaar werk in het hooggebergte.
- Wikipedia: Austrian Black and Tan Hound, afkomst van de Keltische brak, Oostenrijkse rasvereniging 1884 met de eerste ingeschreven hond Bergmann, FCI-erkenning 1954 en UKC 2006, gewicht 15-22 kg, levensverwachting 12-14 jaar, karakter en ongeschiktheid voor de stad, inzet bij het opsporen van de essenprachtkever.
- FCI-rasstandaard 254 ter vergelijking (Alpenländische Dachsbracke), de Oostenrijkse zusterbrak, gebruikt om het onderscheid in maat, sectie-indeling en werkwijze tussen beide Oostenrijkse rassen te controleren.
- Foto: Steffen Heinz (Caronna), CC BY-SA 2.5, via Wikimedia Commons, herofoto van deze pagina.
