Alpenländische Dachsbracke
Klein, gedrongen en weerbestendig: de Oostenrijkse bergjager gebruikt deze kortbenige brak om aangeschoten wild in steil terrein terug te vinden. Een vriendelijke, onbevreesde werker die in de praktijk vrijwel alleen bij jagers terechtkomt.
In dit artikel
De Alpenländische Dachsbracke in het kort
De FCI-standaard beschrijft hem als een robuuste, weerbestendige werkhond voor de bergjager: kortbenig, gestrekt, met stevig bot, vaste spieren en een dichte dubbele vacht. Zijn uitdrukking hoort intelligent en vriendelijk te zijn, zijn karakter onbevreesd.
Zijn kernwerk is de nazoek op aangeschoten hoefwild, aangevuld met brakwerk op haas en vos. Duitstalige rasclubs plaatsen pups uitdrukkelijk alleen bij jagers, zodat de hond werk krijgt dat bij zijn aanleg past. Benieuwd of dit type hond bij jou past? Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 34–42 cmideaal reu 37–38 cm, teef 36–37 cm
- Gewicht
- Circa 15–18 kgde rasstandaard legt geen gewicht vast
- Levensverwachting
- Niet vastgelegdgeen betrouwbaar rasgemiddelde gepubliceerd
- Beweging
- Veellange dagen in ruw en steil terrein
- Vacht
- Dubbel en zeer dichtaanliggend, weerbestendig, weinig werk
- Herkomst
- Oostenrijkzweet- en brakwerk in de Alpen
De Alpenländische Dachsbracke in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Alpenländische Dachsbracke?
De rasstandaard vraagt een intelligente, vriendelijke uitdrukking en een onbevreesd karakter. Dat is precies wat je nodig hebt van een hond die in het donker, in de sneeuw of op een steile helling alleen een koud spoor moet uitwerken.
Thuis is hij doorgaans rustig en gemoedelijk, ook met kinderen en andere huisdieren. Buiten wordt hij een gedreven speurder die op een spoor luid meldt en zich weinig van jouw plannen aantrekt.
Is een Alpenländische Dachsbracke geschikt als gezinshond?
In een jagend gezin: ja. Hij is vriendelijk, gaat goed om met kinderen en andere honden, en past qua formaat in vrijwel elk huis.
Buiten dat kader wordt het lastig. Duitstalige rasclubs geven pups uitdrukkelijk alleen aan jagers, precies om te voorkomen dat een hond met deze aanleg in een leven zonder werk terechtkomt. Dat maakt hem in de praktijk geen gezinshond die je even aanschaft.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Alpenländische Dachsbracke in een appartement wonen?
Op papier past een hond van 37 cm overal, maar dat is hier het verkeerde criterium. Hij is de enige zweethond die luid op het spoor jaagt, en die stem hoor je in een flatgebouw uitstekend.
Zijn plek is een huis met een omheinde tuin in landelijk gebied, met dagelijkse toegang tot bos of heuvels. Voor de trap geldt bovendien: houd het aantal beperkt zolang hij nog in de groei is, want dit is een kortbenige hond met een lange rug.
Hoeveel beweging heeft een Alpenländische Dachsbracke nodig?
Veel, en vooral in de vorm van neuswerk. Hij is gefokt om uren in zwaar terrein te werken en volhardend een spoor uit te werken dat allang koud is geworden. Wandelen alleen vult die behoefte niet.
Jaag je niet, dan zijn zweetsporen, mantrailing en lange tochten door heuvelachtig gebied de dichtstbijzijnde vervanging. Loslopen buiten omheind terrein is riskant: op een vers spoor is hij vertrokken en luistert hij niet meer naar je.
Hoeveel verzorging vraagt de vacht van een Alpenländische Dachsbracke?
Weinig werk, veel functie. De bovenvacht is zeer dicht en aanliggend, met daaronder een dichte ondervacht die hem droog en warm houdt in de Alpen. Wekelijks borstelen volstaat, tijdens de rui een paar keer per week.
Belangrijker is de controle na het werk: kijk zijn hangoren, poten, huid en tussentenen na op vuil, grasaren, wondjes en teken. Bij een hond die door dicht struikgewas gaat, hoort dat bij de dagelijkse routine.
Hoe voed je een Alpenländische Dachsbracke op?
Vriendelijk en consequent. Hij is intelligent en werkt graag samen op een spoor, maar hij is ook gefokt om zelf te beslissen als hij een geur oppikt. Harde correcties werken averechts bij een hond die zelfstandigheid nodig heeft in zijn werk.
Begin vroeg met breed socialiseren en oefen het komen als je roept met de allerbeste beloningen. Geef zijn neus van jongs af aan toegestane opdrachten, zodat hij leert dat zoeken samen met jou meer oplevert dan zoeken zonder jou.
Wat kost een Alpenländische Dachsbracke?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Alpenländische Dachsbracke zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Vrijwel alleen tijd: wekelijks borstelen, vaker tijdens de rui.
Eerlijk over de Alpenländische Dachsbracke
- Fokkers plaatsen hem meestal alleen bij jagers. Duitstalige rasclubs geven pups uitdrukkelijk aan jagers, zodat de hond werk krijgt dat bij zijn aanleg past. Zonder jachtakte of serieus speurwerk kom je nauwelijks aan een pup.
- Hij is de zweethond die luid meldt. Anders dan andere zweethonden jaagt hij fährtenlaut, dus met stem op het spoor. Dat is prachtig in het bos en lastig in een woonwijk.
- Kortbenig betekent zuinig zijn op de rug. Met korte poten en een gestrekt lijf is het verstandig hem slank te houden en springen en trappen op jonge leeftijd te beperken.
- In de Lage Landen kom je hem zelden tegen. De fokkerij zit vooral in Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland. Reken op import, wachten en een fokker die kritisch naar jouw jachtplannen vraagt.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Rustig starten, breed socialiseren
Laat hem in deze weken veel normale dingen kalm meemaken en houd de fysieke belasting laag: beperk trappen en hoog springen bij een kortbenige pup. Leer hem meteen ook rustig alleen zijn.
De neus wordt wakker
Sporen worden belangrijker dan jij. Werk consequent met een lange lijn, begin met eenvoudig zoekwerk en bouw conditie geleidelijk op zonder gewrichten en rug te overbelasten.
De volwassen zweethond
Nu komt zijn volharding tot volle wasdom en kan hij echt zwaar spoorwerk aan. Geef hem structureel zweet- of speurwerk en houd hem slank: extra kilo's belasten juist bij dit lijf de rug.
Senior: korter werk, dezelfde neus
Kortere sporen en rustiger tochten houden hem tevreden. Laat rug, gewrichten en gewicht regelmatig nakijken door je dierenarts en pas het werk aan zijn conditie aan.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Alpenländische Dachsbracke?
Over de gezondheid van dit ras is weinig gepubliceerd onderzoek beschikbaar: het is een kleine werkpopulatie die vooral in de Alpenlanden zit. Vraag daarom des te gerichter door bij de fokker.
Er zijn geen brede prevalentiestudies over erfelijke aandoeningen bij dit ras gevonden. Vraag de fokker naar leeftijden en doodsoorzaken in de lijn en naar de onderzoeken die hij bij zijn fokdieren laat doen.
Harde cijfers ontbreken, maar bij elke kortbenige hond met een gestrekt lijf is de rug het aandachtspunt. Houd hem slank, beperk springen en trappen zolang hij groeit en bespreek een stijve of pijnlijke rug altijd met je dierenarts.
Hangoren en werk door dicht struikgewas vragen om vaste controle op ontstoken oren, grasaren en huidwondjes. Dat is geen erfelijk probleem, maar wel de meest voorkomende reden voor een dierenartsbezoek bij dit type hond.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
De fokkerij zit vooral in Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland, rond de Dachsbracken-clubs die al sinds het begin van de twintigste eeuw bestaan. In Nederland registreert de Raad van Beheer stambomen, in België de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus), maar een nest in de Benelux is hoge uitzondering. Reken op import en een wachtlijst.
Houd er rekening mee dat pups doorgaans alleen aan jagers worden geplaatst. Dat is geen willekeur maar rasbeleid: zo krijgt de hond werk dat bij zijn aanleg past. Een goede fokker toont de ouderdieren, is open over gezondheid en werkaanleg, en stelt jou minstens zoveel vragen als jij hem.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Alpenländische Dachsbracke
Wat is een Alpenländische Dachsbracke?
Een kortbenige Oostenrijkse jachthond uit FCI-groep 6, sectie 2, die de bergjager helpt bij het terugvinden van aangeschoten wild en daarnaast op haas en vos wordt ingezet. Het ras werd in 1932 in Oostenrijk officieel erkend.
Wat voor karakter heeft een Alpenländische Dachsbracke?
De rasstandaard vraagt een intelligente, vriendelijke uitdrukking en een onbevreesd karakter. Thuis is hij doorgaans rustig en gemoedelijk, buiten een volhardende speurder die op een spoor luid meldt.
Is een Alpenländische Dachsbracke geschikt als gezinshond?
Alleen in een jagend gezin. Duitstalige rasclubs plaatsen pups uitdrukkelijk bij jagers, zodat de hond werk krijgt dat bij zijn aanleg past, waardoor hij in de praktijk zelden als gewone gezelschapshond beschikbaar is.
Hoe groot wordt een Alpenländische Dachsbracke?
De schofthoogte ligt tussen 34 en 42 cm, met als ideaal 37 tot 38 cm voor reuen en 36 tot 37 cm voor teven. De rasstandaard noemt geen gewicht; in de praktijk weegt hij ongeveer 15 tot 18 kg.
Is een Alpenländische Dachsbracke gezond?
Er zijn nauwelijks gepubliceerde gezondheidsgegevens over dit ras. Let zelf op de rug, houd hem slank en vraag de fokker naar heupbeoordelingen en naar leeftijden en doodsoorzaken in de lijn.
Bronnen bij deze pagina (4)
- FCI-rasstandaard 254 (Alpenländische Dachsbracke), groep 6 sectie 2, herkomst Oostenrijk, schofthoogte 34-42 cm met ideaalmaten, dubbele vacht, kleuren met Vieräugl, temperament, gebruik als zweethond en brak, erkenning 1932 en indeling in sectie 2 in 1991.
- Wikipedia (Duits): Alpenländische Dachsbracke, clubgeschiedenis vanaf 1896 en 1910, erkenning door de Oostenrijkse kynologenbond in 1932, de enige fährtenlaut jagende zweethond, en het beleid om pups uitsluitend aan jagers te plaatsen.
- Wikipedia (Engels): Alpine Dachsbracke, gewicht 15-18 kg, ontstaan door verkleining met teckelbloed, gebruik op aangeschoten wild, haas en vos, karakter en de erkenning door de UKC.
- Foto: Pleple2000, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons, herofoto van deze pagina.
