Berghond van de Maremmen
De witte kuddebewaker van Midden-Italië: eeuwenlang gefokt om zelfstandig schapen tegen wolven te beschermen. Imposant, onafhankelijk en trouw aan zijn eigen mensen, maar geen hond die je even meeneemt naar het terras.
In dit artikel
De Berghond van de Maremmen in het kort
De Cane da pastore Maremmano-Abruzzese is geen drijvende herder maar een kuddebeschermer: hij blijft bij de dieren en houdt roofdieren op afstand. De FCI omschrijft zijn taak als het bewaken van kuddes en eigendom, met opmerkzaamheid en toewijding aan zijn baas en diens omgeving. De Maremmaanse en Abruzzese variant werden in 1958 samengevoegd tot één ras.
Het is een grote hond: een reu meet 67 tot 73,5 cm en weegt 40 tot 52 kilo. De lange, harde witte vacht van zo'n acht centimeter is winter- en weerbestendig. Dit is een landelijke werkhond, geen stadshond. Benieuwd waar jij staat? Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 67–73,5 cmteef 62–70 cm
- Gewicht
- 40–52 kgteef 35–45 kg
- Levensverwachting
- Meer dan 10 jaarThe Kennel Club; Italiaans onderzoek noteerde een mediaan van 7,5 jaar
- Beweging
- 2+ uurper dag, plus ruimte om te patrouilleren
- Vacht
- Lang en hard, witmeer dan één keer per week borstelen
- Herkomst
- Italiëkuddebewaker van Maremma en Abruzzen
De Berghond van de Maremmen in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Berghond van de Maremmen?
Hij is in de eerste plaats bewaker. De FCI omschrijft zijn taak als het beschermen van kuddes en eigendom, uitgevoerd met opmerkzaamheid en toewijding aan zijn baas en diens omgeving. Dat vertaalt zich in een hond die situaties zelf beoordeelt en zelf beslist wanneer hij ingrijpt.
Naar zijn eigen mensen is hij rustig en trouw, naar onbekenden afwachtend tot afwerend. Hij is geen hond die iedereen enthousiast begroet, en dat is geen opvoedingsfout maar zijn functie. Wie een sociale allemansvriend zoekt, kiest een ander ras.
Is een Berghond van de Maremmen geschikt voor een gezin?
Alleen voor een specifiek soort gezin: landelijk wonend, met ruimte, ervaring en een realistische kijk op wat een kuddebewaker is. Binnen het eigen gezin is hij rustig en toegewijd.
Het knelpunt zit bij bezoek, spelende vriendjes en passanten. Een hond van veertig tot vijftig kilo die zelf beoordeelt of iets bij zijn terrein hoort, vraagt duidelijke afspraken en permanent toezicht bij kinderen.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Berghond van de Maremmen in een appartement wonen?
Nee. The Kennel Club is expliciet: dit is een plattelandshond die een groot huis en een grote tuin nodig heeft.
Daar komt zijn stem bij. Een kuddebewaker meldt met blaffen dat er iets nadert, ook 's nachts, en dat is precies waar hij voor gefokt is. In een woonwijk met dichte bebouwing levert dat structureel conflict op.
Hoeveel beweging heeft een Berghond van de Maremmen nodig?
The Kennel Club rekent op meer dan twee uur per dag. Dat is geen sportprogramma: deze hond wil vooral in rustig tempo terrein afgaan en zijn gebied controleren.
Loslopen buiten je eigen terrein is een aandachtspunt, omdat hij ook onbekende honden en mensen als indringer kan beoordelen. Een stevige, hoge omheining rond je perceel is bij dit ras een aankoopvoorwaarde, geen luxe.
Verhaart een Berghond van de Maremmen veel?
Ja, het hele jaar door. De vacht is lang en hard, ongeveer acht centimeter op het lichaam, plat aanliggend met een lichte golving toegestaan, en in de winter met een dichte ondervacht. Rond de hals vormt zich een dikke kraag.
Borstel meer dan één keer per week, en dagelijks tijdens de rui. De kleur is egaal wit; schakeringen van ivoor, licht oranje of citroen worden binnen grenzen getolereerd. Neus en oogranden zijn zwart.
Is een Berghond van de Maremmen moeilijk op te voeden?
Hij is geen ongehoorzame hond, hij is een zelfstandige beslisser. Eeuwenlang moest hij zonder herder in de buurt oordelen of een naderend dier of mens gevaar betekende. Blinde gehoorzaamheid was daarbij nooit de bedoeling.
Zet daarom vroeg en breed in op socialisatie, en oefen levenslang aan de terugroep en aan rustig gedrag bij bezoek. Een goede socialisatieopbouw in de eerste maanden is bij dit ras belangrijker dan bij welk ander ras ook.
Wat kost een Berghond van de Maremmen?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Berghond van de Maremmen zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Geen trimsalon nodig, maar wel meerdere borstelbeurten per week, het hele jaar door.
Eerlijk over de Berghond van de Maremmen
- Hij bewaakt, ook als jij dat niet vraagt. Zijn functie is het afschrikken van indringers. Bezoek, koeriers en passanten krijgen daar hoe dan ook mee te maken, en jij bent aansprakelijk voor wat je hond doet.
- Blaffen hoort bij de baan. Een kuddebewaker meldt met zijn stem, ook 's nachts. In een woonwijk of vakantiepark is dat een terugkerend probleem.
- Het hele jaar wit haar. Deze weerbestendige dubbele vacht verhaart continu en vraagt meerdere borstelbeurten per week.
- Het cijfer over levensduur is ontnuchterend. Italiaans onderzoek noteerde voor dit ras een mediane leeftijd bij overlijden van 7,5 jaar, tegen 10 jaar voor alle honden in Italië. The Kennel Club houdt het op meer dan tien jaar; het beeld is dus niet eenduidig.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Breed socialiseren, van dag één
Laat hem in deze periode zo veel mogelijk mensen, honden en situaties rustig meemaken: dit is het venster dat later zijn omgang met bezoek bepaalt. Bekijk vooraf hoe je socialisatie opbouwt.
De bewaker wordt wakker
Nu ontluikt zijn territoriumgedrag en wordt hij kritischer op bezoek. Blijf sturen, bouw een vast protocol voor de deur op en houd zijn groei rustig: een grote hond mag niet te snel zwaar worden.
Volwassen: terrein, ritme en rust
Nu ligt het patroon vast: dagelijks meer dan twee uur buiten met eigen terrein om te controleren, meerdere borstelbeurten per week en een consequente omgang met bezoek.
Senior: grote hond, kortere carrière
Grote rassen verouderen vroeger. Bouw lange tochten af, houd het gewicht laag en laat gewrichten en gebit periodiek nakijken door je dierenarts.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Berghond van de Maremmen?
Voor dit ras bestaan weinig brede gezondheidsstudies. Dit zijn de punten die de bronnen wel noemen:
Een afwijkende ontwikkeling van het heupgewricht die bij grote, zwaar gebouwde rassen vaker voorkomt. The Kennel Club adviseert beoordeling via het BVA/KC-heupschema; vraag naar de heupuitslagen van beide ouderdieren.
The Kennel Club raadt voor dit ras uitdrukkelijk een genetische diversiteitstest aan bij fokdieren. Vraag de fokker hoe hij verwantschap in zijn combinaties beoordeelt.
Italiaans onderzoek noteerde voor dit ras een mediane leeftijd bij overlijden van 7,5 jaar, tegenover 10 jaar voor alle honden in Italië. The Kennel Club geeft daarentegen meer dan tien jaar op. Ga uit van een kortere carrière dan bij middelgrote rassen.
Vraag naast de heupen ook naar ellebogen, ogen en gebit, en naar de leeftijd en doodsoorzaak van de honden in de stamboom. Bespreek bij een grote hond het groeitempo en de voeding van de pup met je dierenarts.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede Berghond van de Maremmen-pup?
Begin bij de officiële kanalen: in Nederland de Raad van Beheer, in België de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus), en de rasvereniging voor de Italiaanse herdershonden. Het zwaartepunt van de fok ligt in Italië, waar het ras sinds 1958 als één ras geregistreerd staat.
Wees eerlijk voorbereid: in de Lage Landen worden weinig nesten geboren en import komt vaak voor. Er is bovendien een tweedeling tussen honden uit werklijnen bij kuddes en honden uit gezelschapslijnen; vraag expliciet waar de ouders vandaan komen en wat ze doen. Een fokker die jou uitvraagt over je terrein en je ervaring met bewakingsrassen, doet zijn werk goed.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Berghond van de Maremmen
Wat voor karakter heeft een Berghond van de Maremmen?
Hij is een zelfstandige kuddebewaker: rustig en toegewijd naar zijn eigen mensen, afwachtend tot afwerend naar onbekenden. De FCI-standaard beschrijft zijn taak als het bewaken van kuddes en eigendom met opmerkzaamheid en toewijding aan zijn baas.
Hoe groot wordt een Berghond van de Maremmen?
Volgens de FCI-standaard wordt een reu 67 tot 73,5 cm hoog en 40 tot 52 kg zwaar; een teef 62 tot 70 cm en 35 tot 45 kg. Oudere bronnen noemen soms lagere maten, omdat de standaard in december 2025 is aangepast.
Blaft een Berghond van de Maremmen veel?
Ja. Melden met de stem is een kernonderdeel van zijn werk als kuddebewaker: hij schrikt roofdieren en indringers af voordat het tot een confrontatie komt. Ook 's nachts blijft hij daarvoor waakzaam.
Hoeveel beweging heeft een Berghond van de Maremmen nodig?
The Kennel Club rekent op meer dan twee uur per dag. Daarnaast heeft hij een groot, stevig omheind terrein nodig dat hij zelf kan controleren; hij is uitgesproken een plattelandshond.
Hoe oud wordt een Berghond van de Maremmen?
Daar lopen de bronnen uiteen. The Kennel Club noemt meer dan tien jaar, terwijl Italiaans onderzoek een mediane leeftijd bij overlijden van 7,5 jaar noteerde, tegen 10 jaar voor alle honden in Italië. Zoals bij alle grote rassen ligt de levensduur lager dan bij middelgrote honden.
Bronnen bij deze pagina (4)
- FCI-rasstandaard 201 (Cane da pastore Maremmano-Abruzzese), groep 1 sectie 1, herkomst Italië, gebruik als bewaker van kuddes en eigendom, reu 67-73,5 cm en 40-52 kg, teef 62-70 cm en 35-45 kg, lange harde vacht van ongeveer 8 cm met dichte winterondervacht, kleur egaal wit met beperkte tolerantie voor ivoor, licht oranje of citroen, karakterparagraaf over bewaken met opmerkzaamheid en toewijding, geldige standaard gepubliceerd op 3 december 2025.
- The Kennel Club – Maremma Sheepdog, beweging meer dan twee uur per dag, vachtverzorging meer dan één keer per week met verharen het hele jaar door, groot huis en grote tuin nodig, uitgesproken plattelandshond, levensverwachting meer dan tien jaar, aanbevolen fokonderzoeken: genetische diversiteitstest en heupbeoordeling via het BVA/KC-schema, weerbestendige dubbele vacht.
- Wikipedia – Maremmano-Abruzzese Sheepdog, herkomst in de Maremma (Toscane en Lazio) en de Abruzzen, eeuwenlang gebruikt om schapen tegen wolven te beschermen, samenvoeging van de Maremmaanse en Abruzzese variant tot één ras in 1958 door transhumance, werkwijze als afschrikkende kuddebewaker met drie tot vier honden per kudde en de traditionele stalen halsband, pups die voor de leeftijd van veertig dagen bij de kudde geplaatst worden, moderne inzet bij pinguïnbescherming in Australië, mediane leeftijd bij overlijden van 7,5 jaar tegenover 10 jaar voor alle honden in Italië, eerste registraties in 1898.
- Foto: Justlettersandnumbers, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons, herofoto van deze pagina.
.jpg){kind=link}