Je hond heeft diarree: wat kan je doen en wanneer bel je de dierenarts?

Waar komt diarree bij honden vandaan?

De meest voorkomende oorzaken zijn alledaags: iets opgegeten tijdens de wandeling, restjes van tafel, een te snelle overschakeling naar ander voer of spanning, bijvoorbeeld na een verhuis of een verblijf in het pension. Zo'n darmklacht is vaak binnen één tot twee dagen weer voorbij.

Daarnaast zijn er oorzaken die wel behandeling vragen: wormen en giardia, bacteriële of virale infecties zoals parvo, voedselallergie, of iets giftigs zoals chocolade of druiven. Meer daarover lees je in ons artikel over giftige planten en voeding.

Ten slotte kan aanhoudende of terugkerende diarree een teken zijn van een onderliggende aandoening, zoals een darmontsteking, alvleesklierproblemen of een orgaanprobleem. Net omdat de waaier zo breed is, stelt alleen de dierenarts de diagnose; jouw taak als baasje is vooral goed observeren en op tijd aan de bel trekken.

Wat kan je thuis doen bij milde diarree?

Is je hond volwassen, fit en vrolijk, eet hij nog en zit er geen bloed bij? Dan mag je het volgens de PDSA ongeveer 24 uur thuis aankijken. Zorg dat er altijd vers water klaarstaat en moedig drinken aan: een hond met diarree verliest veel vocht en droogt sneller uit dan je denkt.

Geef kleine, frequente porties licht verteerbaar voer, bijvoorbeeld gekookte kip met witte rijst of een speciaal maagdarmvoer. Zodra de ontlasting weer vast is, bouw je over drie tot vijf dagen terug op naar het normale voer. Gun je hond intussen rust en sla de intensieve wandelingen even over.

Wat je niet doet: zelf medicatie geven. Middelen tegen diarree voor mensen kunnen voor honden schadelijk zijn, en ook "iets van vorige keer" uit de kast is een slecht idee zolang je de oorzaak niet kent. Twijfel je, bel dan de praktijk: even overleggen kost niets en voorkomt erger.

Bij welke alarmsignalen bel je meteen de dierenarts?

Sommige signalen wijzen op een probleem dat je niet mag uitzitten. Bel meteen bij:

• Bloed of veel slijm in de ontlasting, of ontlasting die zwart en teerachtig oogt: dat kan wijzen op een bloeding in het maagdarmkanaal.
• Braken naast de diarree, zeker als je hond ook geen water binnenhoudt.
• Sufheid, zwakte of buikpijn: een opgetrokken rug, jammeren of niet aangeraakt willen worden.
• Niet meer eten of drinken, of tekenen van uitdroging zoals diepliggende ogen en kleverig tandvlees.
• Diarree die langer dan 24 tot 48 uur aanhoudt, ook als je hond verder fit lijkt.
• Mogelijk iets giftigs of een vreemd voorwerp gegeten: wacht dan geen dag af maar bel direct.

Waarom gelden er strengere regels voor pups en oudere honden?

Pups drogen razendsnel uit en hebben minder reserves; bovendien kan diarree bij een pup het eerste teken zijn van parvo, een virusinfectie die zonder snelle behandeling dodelijk kan zijn. Bij een pup met diarree bel je dus altijd de dierenarts, zeker als hij nog niet volledig gevaccineerd is. Hoe dat vaccinatieschema eruitziet, lees je in ons artikel over het eerste dierenartsbezoek.

Ook oude honden, honden met een chronische ziekte en honden die medicatie nemen, kijk je niet thuis aan. Hun lichaam vangt vochtverlies slechter op, en diarree kan bij hen zowel een gevolg van de onderliggende aandoening zijn als de werking van hun medicatie verstoren.

Hetzelfde geldt voor drachtige teven en heel kleine rassen: minder lichaamsreserve betekent minder marge. Bij twijfel over de leeftijdscategorie van jouw hond helpt onze hondenleeftijd-pagina je op weg, maar de vuistregel blijft: hoort je hond bij een kwetsbare groep, dan bel je meteen.

Wat vertel je de dierenarts, en wat gebeurt er dan?

Hoe beter jouw informatie, hoe sneller de dierenarts kan handelen. Noteer wanneer de diarree begon, hoe vaak je hond moet, hoe de ontlasting eruitziet (kleur, slijm, bloed) en wat hij de voorbije dagen at of mogelijk opat tijdens wandelingen. Een foto van de ontlasting voelt gek maar is voor de praktijk erg nuttig, en soms vraagt de dierenarts om een vers staal mee te brengen.

Vermeld ook de context: contact met andere honden, een recente pensionverblijf of buitenlandse reis, de ontwormingsstatus en eventuele medicatie. Op basis daarvan beslist de dierenarts of onderzoek nodig is, bijvoorbeeld ontlastingsonderzoek of een bloedname, en welke behandeling past.

Antibiotica zijn daarbij lang niet standaard: de PDSA wijst erop dat ze alleen zin hebben als een bacteriële infectie is vastgesteld. Verwacht dus eerder een gericht plan dan een standaardpil, en volg dat plan volledig af, ook als de ontlasting snel verbetert.

Hoe verklein je de kans op een volgende buikgriep?

Veel diarree begint bij de mond. Voer consequent hetzelfde voer en schakel bij een wissel geleidelijk over, gespreid over een dag of vijf tot zeven. Wees zuinig met tafelrestjes en nieuwe snacks, en geef nooit voedsel dat voor honden giftig is.

Train daarnaast een betrouwbaar "laat het" voor straatvondsten: honden die alles opslokken tijdens de wandeling, zijn vaste klanten bij de dierenarts. Worstelt je hond ook met het opeten van uitwerpselen, lees dan ons artikel over poep eten afleren.

Hou tot slot de basiszorg op orde: regelmatige ontworming volgens het schema van je dierenarts en de jaarlijkse gezondheidscontrole. Zo worden parasieten en sluimerende problemen opgepikt voor ze voor darmklachten zorgen.

Veelgestelde vragen