Poep eten: waarom je hond het doet en wat echt helpt

Hoe vaak komt poep eten voor?

Vaker dan je op verjaardagsfeestjes hoort. Onderzoekers van de University of California, Davis ondervroegen enkele duizenden hondeneigenaren en vonden dat 16 procent van de honden, ongeveer een op de zes, regelmatig poep eet en 24 procent er minstens één keer op betrapt is. Je hond is dus geen rariteit, hoe vies je het zelf ook vindt.

Het gedrag komt vaker voor in huishoudens met meerdere honden: in gezinnen met één hond at zo'n 20 procent poep, in gezinnen met drie honden liep dat op tot ongeveer een derde. De meeste poepeters eten bovendien vooral de ontlasting van andere honden, niet de eigen. Ook gulzige eters vielen op: van de poepeters stal ruim de helft weleens voer van tafel, tegenover ruim een kwart van de andere honden.

Opvallend was wat er níet toe deed: het dieet van de hond had in de studie geen aantoonbaar effect, en ook leeftijd en zindelijkheid verklaarden weinig. De onderzoekers zagen wel rasverschillen, met onder meer border collies en shelties bovengemiddeld vaak in het lijstje. Meer weten over wat er in jouw ras zit, kijk dan in onze rassenbibliotheek.

Waarom eet een hond poep?

De onderzoekers uit Davis kwamen met een verrassend logische verklaring: het gedrag lijkt een erfenis van de wolf. In een wolvennest wordt verse ontlasting snel opgeruimd voordat eitjes van darmparasieten besmettelijk worden, en dat opruimgedrag zit vermoedelijk nog in onze honden. Het past bij hun bevinding dat ruim 90 procent van de poepeters vooral verse poep van hooguit twee dagen oud kiest.

Daarnaast is poep eten bij sommige honden aangeleerd of zelfbelonend gedrag. Pups verkennen alles met hun bek, moederhonden houden het nest schoon door de ontlasting van hun pups op te eten, en een hond die verveeld alleen in de tuin zit, vindt in poep nu eenmaal iets te doen. Ook honden die ooit gestraft werden voor een ongelukje binnen, gaan het bewijs soms letterlijk opeten.

Soms speelt er wel een lichamelijke oorzaak. Veterinaire bronnen zoals VCA noemen onder meer slechte opname van voedingsstoffen, enzymtekorten, darmparasieten, veel honger door ziekte of medicatie (zoals corticosteroïden) als mogelijke drijfveren. Dat is de reden om niet meteen naar trucjes te grijpen, maar eerst breder te kijken.

Wanneer bel je eerst de dierenarts?

Plan een controle als het poep eten plots begint bij een volwassen hond, als je hond vermagert, veel meer eet of drinkt dan vroeger, dunne ontlasting heeft of lusteloos is. Dan wil je uitsluiten dat er een spijsverterings- of ander medisch probleem onder zit voordat je aan gedrag gaat werken. De dierenarts bepaalt ook welk onderzoek zinvol is; ga zelf niet experimenteren met supplementen.

Bespreek sowieso de ontworming. Poep eten vergroot de kans dat je hond wormen en andere parasieten oploopt, zeker als hij ontlasting van vreemde honden of katten eet. Je dierenarts stemt het ontwormingsschema af op het risico van jouw hond.

Eet je hond vooral kattenbakinhoud, paardenmest of poep van pluimvee, meld dat er dan bij. Elk soort brengt eigen risico's mee, van parasieten tot resten van medicijnen in mest, en je dierenarts kan inschatten wat bij jullie situatie relevant is.

Wat werkt niet (en waarom hoor je er toch zoveel over)?

De verkoop van anti-poep-eet-producten is groot, de resultaten zijn dat niet. In het onderzoek uit Davis rapporteerden eigenaren over elf commerciële poeders en tabletten een succespercentage van hooguit 1 à 2 procent, ongeacht het merk. Zulke producten door het voer mengen kan geen kwaad, maar verwacht er weinig van, zeker in een omgeving met poep van andere dieren waar je niets doorheen kunt mengen.

Ook straf scoorde slecht: roepen, wegtrekken of hardere methodes veranderden het gedrag in de studie vrijwel nooit blijvend. Logisch, want het gedrag beloont zichzelf op het moment dat het gebeurt. Straf achteraf begrijpt je hond niet, en straf op heterdaad leert hem vooral om sneller en stiekemer te eten, of om poep te eten als jij even niet kijkt.

Peper of iets scherps op de poep in je eigen tuin strooien is om dezelfde reden zelden zinvol: je hond leert die ene hoop te mijden, niet het gedrag af. Beloningsgericht werken en slim beheren van de omgeving, waar de volgende sectie over gaat, geven je meer resultaat voor minder frustratie.

Wat helpt wel?

De onderzoekers en veterinaire gedragsbronnen komen op hetzelfde uit: beheer de omgeving en train een alternatief. Concreet:

• Ruim direct op: in je tuin binnen de minuut, op wandeling met een zakje bij de hand. Geen poep, geen probleem. In Vlaanderen ben je op openbaar terrein sowieso verplicht op te ruimen.
• Houd toezicht: laat je hond na de maaltijd even aangelijnd uit in de tuin tot hij gedaan heeft, en beloon hem meteen na het poepen zodat naar jou komen lonender is dan omkijken.
• Leer een sterk "laat maar": beloningsgericht opgebouwd, eerst binnen met saaie voorwerpen, daarna buiten. Combineer het met een betrouwbaar komen als je roept.
• Geef zinvolle bezigheid: voldoende beweging, snuffelspelletjes en kauwmateriaal maken poep als tijdverdrijf een stuk minder interessant.
• Scherm de kattenbak af: zet hem op een plek waar de kat wel kan komen en de hond niet, bijvoorbeeld achter een traphekje.

Pups, en hoe realistisch moet je zijn?

Bij pups is poep-interesse bijna standaard: ze onderzoeken de wereld met hun bek en ontdekken poep zoals ze alles ontdekken. De meeste pups groeien eroverheen, zeker als jij intussen opruimt, toezicht houdt en het verkennen rustig omleidt naar iets beters. Maak er geen drama van; aandacht, ook boze aandacht, maakt poep alleen maar interessanter.

Bij volwassen honden die al jaren poep eten, is eerlijkheid op zijn plaats: het gedrag volledig wegkrijgen lukt niet altijd. Wel kun je het met opruimen, toezicht en training vaak terugbrengen tot een zeldzaamheid. Reken in maanden, niet in dagen, en beloon elke keer dat je hond poep negeert of naar jou komt alsof hij iets groots gepresteerd heeft, want dat heeft hij.

Loopt je hond los op plekken vol verleiding, oefen dan eerst op rustige, overzichtelijke plaatsen. Een omheinde losloopweide is daarvoor een handige tussenstap: je hond kan er vrij lopen terwijl jij het overzicht en de regie houdt.

Veelgestelde vragen