Anglo-Français de Petite Vénerie
De kleinste van de Frans-Engelse meutehonden: kort in het haar, sociaal met soortgenoten en gebouwd om in groep achter haas en vos aan te gaan. Buiten de jacht kom je hem in de Lage Landen bijna niet tegen.
In dit artikel
De Anglo-Français de Petite Vénerie in het kort
De Anglo-Français de Petite Vénerie ontstond uit kruisingen van Frans-Engelse honden met de Engelse foxhound, verfijnd met onder meer de harrier en de poitevin. Tot 1978 heette hij Petit Anglo-Français; op 10 september van dat jaar werd de rasclub in Poitiers opgericht en kwam er een eigen standaard.
Volgens de FCI-standaard is dit een lopende jachthond voor klein wild, 48 tot 56 cm hoog, met een korte, dichte en gladde vacht. Hij wordt vrijwel uitsluitend in meutes gehouden en is buiten die jachtcontext zeldzaam. Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 48–56 cmvoor reuen en teven, met 2 cm tolerantie (FCI-standaard 325)
- Gewicht
- Niet vastgelegdde FCI-standaard noemt geen gewicht voor dit ras
- Levensverwachting
- Niet vastgelegdonze bronnen geven geen rasspecifiek cijfer
- Beweging
- Zeer veelgebouwd voor uren lopen in groep, plus neuswerk
- Vacht
- Kort, dicht en gladwekelijks borstelen volstaat
- Herkomst
- Frankrijkmeutejacht op haas en vos
De Anglo-Français de Petite Vénerie in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Anglo-Français de Petite Vénerie?
De Société de Vènerie beschrijft hem als evenwichtig en meegaand, met initiatief, moed en volharding op de jacht. De FCI-standaard noemt vooral zijn zachte maar levendige uitdrukking; van agressie of nervositeit is bij dit type geen sprake.
Dat evenwicht heeft een keerzijde: hij is gefokt om in groep zelfstandig te werken, niet om de hele dag op jou te letten. Zonder werk en zonder gezelschap verveelt hij zich zichtbaar.
Is een Anglo-Français de Petite Vénerie geschikt voor een gezin?
Zelden. Rasprofielen zijn er duidelijk over: dit zijn actieve jachthonden die normaal in meutes op het platteland worden gehouden en het in een stedelijke of huiselijke omgeving moeilijk hebben.
Wees eerlijk over de herkomst: dit zijn zuivere jachtlijnen voor de chasse à courre en de jacht op haas en vos. Wil je hem toch als huisgenoot, dan begin je aan een hond die gezelschap van soortgenoten en dagelijks buitenwerk als basisbehoefte heeft.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Anglo-Français de Petite Vénerie in een appartement wonen?
Nee. Hij is gebouwd om uren te lopen en gebruikt op het spoor een luide, ver dragende stem. In een gehorig gebouw is dat elke dag hoorbaar.
Ook met een tuin geldt: de tuin vervangt het werk niet. Zonder dagelijkse tochten en neuswerk zoekt hij zijn eigen bezigheid, en dat wordt zelden iets wat jou bevalt.
Hoeveel beweging heeft een Anglo-Français de Petite Vénerie nodig?
Zeer veel. Jagers waarderen hem juist om zijn neus, zijn uithoudingsvermogen en zijn vermogen om wild uit dichte begroeiing te drijven. Reken op lange dagelijkse tochten, aangevuld met speurwerk.
Los laten lopen is buiten omheind terrein riskant. Op een vers spoor vertrekt hij en houdt hij vol, zonder aandacht voor je stem. Een lange lijn en veilige, afgesloten plekken zijn de norm.
Hoeveel verzorging vraagt de vacht van een Anglo-Français de Petite Vénerie?
Weinig. De standaard beschrijft een korte, dichte en gladde vacht, in tricolour, in wit met zwart en bleke tan, of in wit met oranje. Eén borstelbeurt per week houdt hem bij.
Zijn hangoren vragen meer aandacht dan zijn haar: bij hangorige honden zijn oorontstekingen een bekend aandachtspunt. Controleer de oren na elke tocht en droog ze goed af.
Hoe voed je een Anglo-Français de Petite Vénerie op?
Met rust, herhaling en beloning. Hij is meegaand en werkt graag samen, maar hij is gefokt om in groep zelf beslissingen te nemen; verwacht geen honderd procent gehoorzaamheid op een vers spoor.
Investeer vanaf de eerste weken in de terugroep via komen als je roept en in brede socialisatie. Train het alleen thuis blijven zeer geleidelijk: alleen zijn is voor een meutehond het moeilijkste wat er is.
Wat kost een Anglo-Français de Petite Vénerie?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Anglo-Français de Petite Vénerie zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over pup bij een franse fokker: € 500 – 650 voor een in het LOF ingeschreven pup (opgave Société de Vènerie).
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Vooral tijd: wekelijks borstelen en de oren controleren.
Eerlijk over de Anglo-Français de Petite Vénerie
- Dit is een meutehond. Vrijwel alle honden van dit ras leven in een jachtequipage, met soortgenoten om zich heen. Eén exemplaar in een woonhuis houden gaat dwars tegen zijn opvoeding en zijn aanleg in.
- Hij geeft luid stem op het spoor. Hals geven hoort bij de jacht in groep en klinkt ver. In een rijhuis of appartement wordt dat een dagelijks probleem voor je omgeving.
- Alleen thuis blijven is zijn zwakke punt. Een hond die gewend is aan een roedel verdraagt lange eenzame dagen slecht. Reken op verveling, geluid en schade als je hem hele dagen alleen laat.
- Buiten Frankrijk vind je hem nauwelijks. Het ras wordt vrijwel uitsluitend in Frankrijk gehouden en werd nauwelijks geëxporteerd. In België en Nederland is er praktisch geen aanbod buiten de jachtwereld.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Uit de kennel naar de wereld
Pups uit een equipage groeien vaak op tussen soortgenoten en zien weinig huiselijk leven. Socialiseer daarom breed met mensen, geluiden en verkeer, en begin speels met naam en terugroep. Zie ook het dagritme van de eerste week.
De neus neemt het over
In de puberteit ontdekt hij wat zijn neus kan en verdwijnt je terugroep tijdelijk. Werk met een lange lijn, geef elke dag speurwerk en beloon elke keuze voor jou royaal.
Volwassen loper
Nu heb je een taaie, sociale hond die uren meegaat, mits hij dagelijks aan de bak mag. Houd de conditie en het gewicht in de gaten: hij hoort licht en pezig te blijven.
Senior: korter, niet stiller
Verkort de tochten geleidelijk en houd het neuswerk erin, want zijn kop wil doorwerken als zijn lijf inlevert. Laat gewrichten, oren en gebit periodiek nakijken door je dierenarts.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Anglo-Français de Petite Vénerie?
Voor dit ras zijn geen grootschalige gezondheidsstudies beschikbaar. Rasprofielen melden geen specifieke erfelijke aandoeningen, maar dat zegt bij een zeldzame werkhond vooral iets over het gebrek aan onderzoek. Vraag de fokker wat hij van zijn eigen lijn kan laten zien.
Onze bronnen noemen geen gedocumenteerde rasaandoeningen en ook geen levensverwachting. Dat betekent niet dat er niets speelt, maar dat je afhankelijk bent van de openheid van de fokker over ouders, grootouders en nestgenoten.
Bij honden met lange hangoren zijn oorontstekingen een bekend risico, en dat geldt ook voor dit ras. Wekelijks controleren en na natte tochten drogen scheelt veel klachten; blijft er jeuk of geur, dan hoort dat bij de dierenarts.
Uren lopen door dichte begroeiing geeft snijwonden, kneuzingen en teken. Controleer na elke tocht poten, tussen de tenen, de oren en de huid.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
In België en Nederland is dit ras zeldzaam: stamboomnesten via de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus) of de Raad van Beheer zijn er nauwelijks. Vrijwel alle nesten vallen in Franse jachtequipages, ingeschreven in het LOF, en de rasclub in Poitiers is daar het aanspreekpunt.
Fokkers plaatsen hun pups bij voorkeur bij jagers en meutes. Zoek je hem als sportieve gezelschapshond, wees daar open over en vraag naar de gezondheid en het karakter van de ouderdieren en naar hoe de pups aan het huiselijk leven wennen. Een fokker die je zonder vragen een pup meegeeft, is geen goed teken.
Koop je bij een kweker? Check of hij erkend is met zijn HK-nummer in de officiële lijst van Dierenwelzijn Vlaanderen.
Veelgestelde vragen over de Anglo-Français de Petite Vénerie
Waar komt de Anglo-Français de Petite Vénerie vandaan?
Uit Frankrijk, waar hij ontstond uit kruisingen van Frans-Engelse honden met de Engelse foxhound, verfijnd met onder meer de harrier en de poitevin. Tot 1978 heette het ras Petit Anglo-Français; toen kwam er een eigen rasclub en standaard.
Hoe groot wordt een Anglo-Français de Petite Vénerie?
Volgens de FCI-standaard 48 tot 56 cm voor reuen en teven, met een tolerantie van 2 cm voor uitzonderlijke exemplaren. De standaard noemt geen gewichtsnorm.
Is een Anglo-Français de Petite Vénerie een goede gezinshond?
Zelden. Rasprofielen beschrijven hem als een actieve jachthond die normaal in meutes op het platteland wordt gehouden en het in een huiselijke of stedelijke omgeving moeilijk heeft. Hij vraagt gezelschap van soortgenoten en uren buitenwerk.
Hoeveel kost een pup van dit ras?
De Société de Vènerie noemt een richtprijs van 500 tot 650 euro voor een in het Franse LOF ingeschreven pup. Daar komen bij import nog transport en papieren bij; die kosten hebben wij niet met bronnen kunnen onderbouwen.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij dit ras?
Er zijn geen gedocumenteerde rasspecifieke aandoeningen bekend, maar er is voor dit zeldzame ras ook nauwelijks onderzoek gedaan. Praktische aandachtspunten zijn oorontstekingen door de lange hangoren en blessures uit het jachtwerk.
Bronnen bij deze pagina (3)
- FCI-rasstandaard 325 (Anglo-Français de Petite Vénerie), groep 6 sectie 1.2, herkomst Frankrijk, gebruik als lopende jachthond op klein wild, schofthoogte 48–56 cm met 2 cm tolerantie, korte dichte en gladde vacht, kleuren tricolour, wit met zwart en bleke tan, en wit met oranje, zachte maar levendige uitdrukking.
- Société de Vènerie – rasfiche Anglo-Français de Petite Vénerie, erkenning op 10 september 1978 met oprichting van de rasclub in Poitiers, eerste speciale fokshow in 1979 in Lusignan met 140 honden, gebruik voor chasse à courre en jacht op haas en vos, waardering voor neus, uithoudingsvermogen en het uitdrijven van wild, evenwichtig en meegaand karakter, LOF-inschrijvingen met 52 procent gestegen in 2022, richtprijs 500 tot 650 euro voor een LOF-pup.
- Wikipedia – Anglo-Français de Petite Vénerie, ontstaan uit Frans-Engelse honden en de Engelse foxhound met invloed van harrier en poitevin, tot 1978 Petit Anglo-Français genoemd, kleinste van de Anglo-Franse honden, gehouden in meutes op het platteland en moeilijk in stedelijke of huiselijke omgeving, geen gedocumenteerde rasaandoeningen maar hangoren gevoelig voor oorontsteking, zeldzaam buiten de jacht.