Op reis met je hond: paspoort, vaccinaties en voorbereiding

Wat heeft je hond nodig om binnen de EU te reizen?

De basis is voor elk EU-land dezelfde en bestaat uit drie stukken. Ten eerste een microchip die aan de Europese specificaties voldoet, of een tatoeage die duidelijk leesbaar is en van voor 3 juli 2011 dateert. Ten tweede een Europees dierenpaspoort, afgeleverd door een dierenarts, met daarin het chipnummer, de beschrijving van je hond en zijn gezondheidsgegevens. Ten derde een geldige vaccinatie tegen rabiës.

De volgorde is niet vrijblijvend: de chip moet er zijn vóór de rabiesvaccinatie, anders telt die vaccinatie niet mee. Wordt je hond eerst gevaccineerd en pas daarna gechipt, dan moet de vaccinatie opnieuw. Hoe die identificatie en registratie in België verlopen, lees je in ons artikel over je hond registreren in België.

Het Europese dierenpaspoort blijft levenslang geldig zolang de gegevens erin kloppen en de vaccinaties bijgehouden worden. Je hoeft dus niet elk jaar een nieuw boekje, wel elk jaar te kijken of de rabiesvaccinatie nog geldig is op de dag van je terugreis, niet alleen op de heenreis.

Hoe zit het precies met de rabiesvaccinatie?

Je hond mag de eerste rabiesvaccinatie krijgen vanaf de leeftijd van twaalf weken, en pas 21 dagen na die eerste prik mag hij reizen. Reken dus vanaf de dag van de vaccinatie en niet vanaf de dag dat je het boekje ophaalt. Voor een pup betekent dat in de praktijk: op zijn vroegst reizen rond vijftien tot zestien weken.

Die wachttijd van 21 dagen geldt alleen voor de eerste vaccinatie of voor een vaccinatie die te laat werd herhaald. Blijf je binnen de geldigheidsduur die je dierenarts noteert, dan mag je na een herhalingsprik meteen vertrekken. Loopt de vaccinatie ook maar één dag over datum, dan begint de wachttijd opnieuw te lopen.

Een handvol EU-landen laat pups jonger dan twaalf weken zonder rabiesvaccinatie toe, mits een verklaring dat het dier geen contact had met wilde dieren, maar dat is de uitzondering en niet de regel. Ga er niet van uit dat het geldt voor jouw bestemming: controleer het altijd vooraf bij het land zelf.

Belangrijk om te weten: rabiës is in ons deel van Europa uitgeroeid, maar niet overal. Precies daarom zijn deze regels zo strikt, en daarom kijkt men bij terugkeer uit bepaalde landen ook naar bloedonderzoek en langere wachttijden. Reis je met een hond die je in het buitenland adopteert, lees dan zeker ons artikel over adopteren uit het buitenland.

Welke landen stellen extra eisen?

Een aantal bestemmingen vraagt bovenop de basis nog iets extra. Dit zijn de belangrijkste die je vooraf regelt:

• Ierland, Malta, Finland, Noorwegen en Noord-Ierland: een behandeling tegen lintworm (Echinococcus multilocularis), toegediend door een dierenarts één tot vijf dagen voor aankomst en genoteerd in het paspoort.
• Groot-Brittannië: een EU-dierenpaspoort volstaat niet, je hebt een apart reisdocument nodig dat je dierenarts opmaakt. De lintwormbehandeling moet minstens 24 uur en maximaal 5 dagen voor aankomst gegeven zijn, en je route moet een goedgekeurde route zijn.
• Landen buiten de EU: hier lopen de eisen sterk uiteen, van een bloedonderzoek naar rabiesantistoffen tot wachttijden van drie maanden en invoervergunningen. Begin daar minstens een half jaar op voorhand aan.
• Meer dan vijf honden meenemen mag niet zonder bewijs van deelname aan een wedstrijd of tentoonstelling, en dan moeten de dieren ouder zijn dan zes maanden.

Wanneer begin je met regelen?

Zes weken voor vertrek is het absolute minimum voor een hond die nog nooit tegen rabiës gevaccineerd is: je hebt de afspraak bij de dierenarts nodig, plus de 21 dagen wachttijd, plus wat marge. Voor een bestemming buiten de EU reken je in maanden, niet in weken.

Maak van de voorbereiding meteen een gezondheidscheck. Laat je dierenarts nakijken of de andere vaccinaties in orde zijn, of je hond preventie tegen teken en muggen nodig heeft voor de streek waar je heen gaat, en of zijn ontworming klopt. In het zuiden van Europa spelen ziektes die bij ons zeldzaam zijn en die door teken of zandvliegen worden overgedragen; daar bestaat gerichte preventie voor, die alleen je dierenarts kan voorschrijven.

Neem ten slotte een kopie van het paspoort en een foto van je hond mee op je telefoon, samen met je contactgegevens. Raakt je hond kwijt in een vreemde omgeving, dan zijn een duidelijke foto en een leesbaar chipnummer het snelste hulpmiddel dat je hebt.

Hoe hou je de reis zelf aangenaam?

Rij je met de auto, plan dan om de twee uur een stop en zet je hond veilig vast; hoe je dat aanpakt, staat in ons artikel over je hond veilig in de auto. Vertrek indien mogelijk vroeg in de ochtend, dan rijd je door de koelste uren.

Ga je met het vliegtuig, hou er dan rekening mee dat elke maatschappij eigen regels heeft over gewicht, boxafmetingen en of je hond in de cabine mag. Boek dat samen met je eigen ticket, want het aantal dieren per vlucht is beperkt. Voor kortsnuitige rassen weigeren veel maatschappijen vervoer in het ruim, omdat die honden ademhalingsproblemen krijgen bij warmte en stress.

Neem het vertrouwde voer mee in de hoeveelheid die je nodig hebt. Een plotse voerwissel in combinatie met reisstress is een klassieke oorzaak van darmklachten, en dat wil je niet op dag één van je vakantie; wat je dan doet, lees je in ons artikel over diarree bij honden.

Waar let je op ter plaatse?

Zoek voor vertrek al op waar de dichtstbijzijnde dierenarts en de dichtstbijzijnde spoedpraktijk zitten, en noteer die nummers. In een vreemd land met een gestreste hond wil je niet beginnen zoeken.

Hou rekening met lokale regels: aanlijnplicht, verboden stranden, muilkorfplicht in het openbaar vervoer en toegang tot natuurgebieden verschillen sterk van land tot land en zelfs van gemeente tot gemeente. Wat er bij ons geldt, staat in ons artikel over aanlijnplicht en natuurgebieden.

En denk aan de warmte. Een hond die thuis gewend is aan zeventien graden, moet in het zuiden zijn ritme omgooien: wandelen in de vroege ochtend en late avond, overdag rust in de schaduw en altijd water bij de hand. Meer daarover in ons artikel over hittestress bij honden.

Veelgestelde vragen