Bloedhond (Sint-Hubertushond)
De Belgische Sint-Hubertushond: een zachtaardige reus met de beste neus van alle honden en een eigen wil om het bij te leveren. Kalm thuis, onvermoeibaar op een spoor, en niet voor beginners.
In dit artikel
De Bloedhond (Sint-Hubertushond) in het kort
Een grote lopende speurhond uit België, ook bekend als Chien de Saint-Hubert. Binnenshuis is hij rustig en aanhankelijk, maar zijn reukdrift is legendarisch: eenmaal op een spoor wint de neus het van elk commando.
Reken op een lange dagelijkse wandeling met veel snuffelwerk, dagelijkse plooi- en oorzorg, en flink wat kwijl. Hij is koppig te trainen en fors van formaat. Benieuwd of hij bij jouw situatie past? Doe verderop de match.
- Schofthoogte
- 64–72 cmteef 58–66 cm · reu ± 68 cm
- Gewicht
- 46–54 kgteef 40–48 kg · indicatief
- Levensverwachting
- 7–12 jaarvarieert per bron
- Beweging
- ± 1 uurper dag, veel snuffelen
- Vacht
- Kort, verhaart matigplooi- & oorzorg
- Herkomst
- BelgiëSint-Hubertushond, speurhond
De Bloedhond (Sint-Hubertushond) in scores
Elke hond in de atlas krijgt scores op dezelfde meetlat, zodat je rassen eerlijk naast elkaar kunt leggen.
Meer pootjes betekent altijd makkelijker voor jou als baas, niet "meer van die eigenschap".
Wat voor karakter heeft een Bloedhond?
Zachtaardig, kalm en sterk gehecht aan zijn baas. De FCI-rasstandaard, het officiële rasprofiel waarin vastligt hoe een ras eruitziet en zich gedraagt, beschrijft hem als vriendelijk en nooit agressief, maar wel gevoelig en enigszins gereserveerd naar vreemden.
Op een spoor is hij een heel andere hond: onvermoeibaar, methodisch en uitgesproken koppig. Zijn neus is legendarisch en wint het dan van elk commando. Deze reukdrift, de aangeboren drang om een geur tot het einde te volgen, is precies waarvoor hij eeuwenlang gefokt is.
Hij kan vocaal zijn met een diep, luid geblaf. Zoek je een waakhond, dan is dat niet zijn taak: hij is te zacht en te gastvrij om te bewaken.
Is een Bloedhond geschikt voor een gezin?
Met goede socialisatie is hij zacht en geduldig, ook met kinderen, en doorgaans vriendelijk naar vreemden en andere huisdieren. Toch scoort veterinaire bron VCA de omgang met kinderen maar matig: zijn onafhankelijke aard en rustige energieniveau kunnen kinderen soms frustreren.
Houd altijd toezicht, mede door zijn formaat en het kwijlen. Een volwassen Bloedhond weegt makkelijk veertig tot vijftig kilo, en een kwijlsliert over de bank of het kinderspeelgoed hoort er gewoon bij. Voor een gezin dat daar tegen kan en hem de rust en begeleiding geeft die hij nodig heeft, is hij een liefdevolle huisgenoot.
Past deze hond bij jou?
Zes korte vragen, je ziet meteen je match.
Kies hierboven je situatie om je persoonlijke match te zien.
Kan een Bloedhond in een appartement wonen?
Binnenshuis is hij een rustige huishond, maar door zijn omvang en sterke reukdrang heeft hij een veilig omheinde tuin of ruimte nodig. Zonder afrastering gaat hij een spoor volgen en is hij nauwelijks terug te roepen.
Let ook op de temperatuur: hij is slecht bestand tegen warmte. Een huis met een omheinde tuin en voldoende koelte verdient duidelijk de voorkeur boven een appartement. Doorslaggevend is dat hij veilig en verkoeld kan bewegen, niet je vierkante meters.
Hoeveel beweging heeft een Bloedhond nodig?
Matige tot ruime beweging: een lange wandeling of een korte draf per dag, met vooral veel gelegenheid om te snuffelen en verkennen. Zijn neus doet minstens zoveel werk als zijn poten, en snuffelen is voor hem echte ontspanning.
Mentale stimulatie via reukwerk of tracking, zoals mantrailing, is ideaal en sluit precies aan bij zijn aanleg. Laat hem alleen los in een veilige, afgesloten omgeving: buiten een omheining volgt hij zijn neus en hoort hij je roepen niet meer.
Hoeveel verzorging vraagt de vacht van een Bloedhond?
De korte, dichte vacht zelf is weinig werk: wekelijks borstelen, met een zwaardere rui zo'n twee keer per jaar, en om de paar maanden een bad. De echte verzorging zit ergens anders.
Belangrijker zijn zijn huid, oren en mond. Maak de diepe huidplooien om kop en hals dagelijks schoon en houd ze droog, anders ontstaat er snel plooidermatitis, een ontsteking in de huidplooien. Reinig de zeer lange, laaggeplaatste oren regelmatig, zeker na contact met water, want ze zijn erg gevoelig voor infecties. En houd rekening met flink kwijlen: een doekje binnen handbereik is geen overbodige luxe.
Is een Bloedhond makkelijk op te voeden?
Nee, reken op een uitdaging. Hij is een zelfstandige, koppige denker met een lage trainbaarheid: veterinaire bron VCA geeft hem op dat vlak de laagste score. Hij werkt het best met geduldige, consequente en positieve, op beloning gebaseerde training. Forceren werkt averechts, want hij is gevoelig voor zowel complimenten als correcties.
Dit zijn de aandachtspunten in zijn puppytijd:
- Begin vroeg met socialiseren. Laat hem rustig kennismaken met mensen, honden, geluiden en situaties, zodat zijn gereserveerde kant niet doorslaat naar onzekerheid.
- De terugroep is zijn zwakke plek. Zijn reukdrang is zo sterk dat hij je makkelijk negeert. Train dit intensief en werk buiten een omheining altijd aan een lange lijn.
- Werk met geduld, niet met dwang. Korte, positieve sessies met voerbeloning houden hem gemotiveerd; drammen sluit hem juist af.
- Bouw het alleen zijn geleidelijk op, juist bij een hond die zo aan zijn baas gehecht is.
Waarom heeft een Bloedhond zo'n sterke reukdrift?
De Bloedhond is eeuwenlang in België gefokt als speurhond, de Chien de Saint-Hubert. Zijn neus geldt als de beste van alle honden: hij kan een oud, koud spoor over grote afstand blijven volgen. Die aanleg zit diep en verdwijnt niet omdat hij nu op de bank ligt.
In de praktijk betekent dit dat zijn neus vaak sterker is dan zijn gehoor. Op een spoor is hij doelgericht en niet af te leiden, wat de terugroep zo lastig maakt. Geef die drift een uitlaatklep in zoek- en reukwerk, dan werk je mét zijn natuur in plaats van ertegen. Wil je verder lezen? Bekijk ook welke honden geschikt zijn voor speurwerk.
Wat kost een Bloedhond (Sint-Hubertushond)?
Eerlijk antwoord: betrouwbare Belgische bedragen voor de aanschaf, het voer, de dierenarts en de verzekering van een Bloedhond (Sint-Hubertushond) zetten we hier pas neer zodra we ze met bronnen kunnen onderbouwen. Liever even geen cijfer dan een verzonnen cijfer. Reken er wel op dat een hond, groot of klein, elke maand een vast budget vraagt, en dat prijzen sterk verschillen per fokker en regio.
Wat we nu al wel kunnen zeggen over vachtverzorging: Vooral tijd: dagelijkse plooi- en oorzorg, plus kwijldoekjes.
Eerlijk over de Bloedhond (Sint-Hubertushond)
- Zijn neus wint van jouw stem. Op een spoor is hij nauwelijks terug te roepen, dus buiten een omheining werk je aan de lijn.
- Hij kwijlt behoorlijk. Slierten op je kleren, de muur en in je eten horen er bij dit ras gewoon bij.
- Plooien en oren vragen dagelijkse zorg. Zonder onderhoud krijg je snel huid- en oorontstekingen.
- Maagtorsie is een reëel gevaar. Samen met kanker is het een van de belangrijkste doodsoorzaken bij dit ras; ken de symptomen.
- Hij wordt vaak niet oud. Voor een groot ras is zijn levensverwachting kort, houd daar bij je keuze rekening mee.
De route van pup naar senior
Elke levensfase vraagt iets anders van je. Dit zijn de haltes waar je bij dit ras rekening mee houdt.
Kennismaken met de wereld
Socialiseer hem breed en rustig: mensen, honden, geluiden en situaties. Leg meteen de basis voor plooi- en oorverzorging, zodat aanraken normaal wordt.
Reukwerk en alleen leren zijn
Zijn neus komt op stoom. Kanaliseer die drift in zoek- en snuffelspel en train de terugroep intensief aan een lange lijn. Bouw in deze periode het alleen zijn stap voor stap op.
De koppige puber
Hij is bijna op volwassen formaat, maar test volop zijn grenzen. Blijf consequent en positief; dwang werkt bij dit gevoelige, eigenzinnige ras averechts. Verdeel het voer over meerdere maaltijden met het oog op maagtorsie.
Volwassen: ritme en onderhoud
Zijn dagelijkse snuffelwandeling blijft de basis. Plooien schoonhouden, oren reinigen en gewicht bewaken worden vaste routine. Bespreek een gastropexie, een preventieve maagvastzetting, met je dierenarts.
Senior: eerder oud dan je denkt
Voor een groot ras veroudert hij vroeg. Pas de wandelingen aan zijn gewrichten aan, houd zijn gewicht laag en laat zwellingen of veranderingen altijd nakijken: bij dit ras is dat geen overdreven voorzichtigheid.
Welke gezondheidsproblemen komen voor bij de Bloedhond (Sint-Hubertushond)?
Dit zijn de aandoeningen die bij dit ras het vaakst terugkomen. Vraag een fokker altijd naar de onderzoeksuitslagen van beide ouderdieren.
Maagtorsie is een levensbedreigende draaiing van de maag en samen met kanker de belangrijkste doodsoorzaak bij dit ras, een patroon dat al decennia stabiel is. Een via VIN geciteerde UK-enquête noemt zo'n 14,3% GDV-prevalentie met ongeveer 30,5% sterfte daaraan. Preventie: spreid de maaltijden, zorg voor rust rond het eten en bespreek een gastropexie, een preventieve maagvastzetting, met je dierenarts.
Een afwijkende ontwikkeling van het heup- of ellebooggewricht die later pijn en slijtage geeft. OFA-cijfers noemen ongeveer 25,4% afwijkende heupen en 14,2% afwijkende ellebogen. Officiële heup- en elleboogröntgen van beide ouderdieren zijn belangrijk.
Zijn lange, laaggeplaatste hangoren zijn zeer infectiegevoelig; in een UK-enquête had zo'n 28% oorproblemen. Regelmatige oorcontrole en reiniging, zeker na water, zijn de beste preventie.
Door de losse huid rond de ogen komen naar binnen of naar buiten gekantelde oogleden voor; ongeveer 24,8% oogproblemen werd gerapporteerd en de UK Breed Watch let hier expliciet op. Vraag naar een oogonderzoek van de ouderdieren.
Een ontsteking in de diepe huidplooien; in de rasenquête werd rond 15% huid- of allergieproblemen gemeld. Dagelijkse plooiverzorging houdt de huid schoon en droog en beperkt het risico.
Een langzaam voortschrijdende zenuwaandoening van het ruggenmerg. OFA noemt ongeveer 6,4% aangetast en een groter aandeel dragers. Er bestaat een DM-DNA-test voor fokdieren.
Weet je niet welke uitslagen je precies moet opvragen? Download de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, met alle onderzoeken die bij dit ras horen op één A4.
Waar vind je een goede pup?
Begin bij de rasvereniging in plaats van bij een advertentiesite. In België houdt de KMSH (Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus) de stamboomregistratie en fokonderzoeken bij; in Nederland vervult de Raad van Beheer die rol, met de Nederlandse Bloedhondenclub als aanspreekpunt. Via hun rasverenigingen kom je bij fokkers die zich aan het onderzoeksschema houden.
Een goede fokker laat je de ouderdieren zien, toont de uitslagen van heup-, elleboog-, oog- en DM-onderzoek ongevraagd en stelt jou minstens zoveel vragen als jij hem. Wil je liever een oudere hond? Ook voor de Bloedhond bestaat rasgebonden herplaatsing: via de rasvereniging vind je honden die om uiteenlopende redenen een nieuw thuis zoeken.
Bronnen bij deze pagina (6)
- FCI-nomenclatuur nr. 84, rasnummer, groep 6, herkomst België.
- FCI-rasstandaard 84 (PDF), maten, gewicht, kleuren, karakter, huid en oren.
- AKC-rasstandaard Bloodhound (PDF), maten, gewicht, kleuren, huid en oren.
- VCA – Bloodhound, temperament, verzorging, trainbaarheid, levensduur.
- Association of Bloodhound Breeders – Health, gezondheidsenquête: oren, ogen, huid, DM, Breed Watch.
- American Bloodhound Club – OFA-statistieken, heup-, elleboog- en DM-cijfers.
Overweeg je een Bloedhond-pup?
Ontvang de gratis checklist “Wat vraag je een fokker?”, inclusief de gezondheidstesten die bij dit ras horen, en waaraan je een pup herkent die goed begonnen is.
Geen spam, uitschrijven kan met één klik.