Voeding: hoeveel en hoe vaak

Welke voeding kies je voor een pup?

Een pup groeit in enkele maanden uit tot een veelvoud van zijn geboortegewicht, en dat vraagt om voer dat speciaal voor groei is samengesteld: puppyvoer, of een voer dat volgens het etiket geschikt is voor alle levensfases. Volwassen hondenvoer bevat te weinig van wat een groeiend lijf nodig heeft, en een zelf samengesteld menu klopt zelden zonder professionele begeleiding.

Formaat telt mee. Voor grote rassen bestaat puppyvoer voor grote rassen, met onder meer aangepaste hoeveelheden calcium; VCA-dierenartsen wijzen erop dat dat helpt om skeletproblemen tijdens de groei te voorkomen. Weet je nog niet hoe groot jouw pup ongeveer wordt, kijk dan in het rassendossier van zijn ras voor het verwachte volwassen gewicht.

Praktisch voor de eerste weken: geef hetzelfde voer als bij de fokker, ook als je later iets anders wilt. Wil je overschakelen, doe dat dan geleidelijk over meerdere dagen door het nieuwe voer stap voor stap door het oude te mengen. Zo vermijd je diarree en een pup die zijn bak wantrouwt.

Hoe vaak eet een pup per dag?

Een puppymaag is klein en de energiebehoefte groot, dus verdeel je de dagportie over meerdere maaltijden. Geef die op vaste momenten: dat geeft houvast in de dag en maakt ook het plasritme voorspelbaar.

De American Kennel Club geeft als indicatie dit ritme, waarbij je dierenarts het schema voor jouw pup verfijnt:

• 6 tot 12 weken: vier maaltijden per dag, verdeeld over de dag.
• 3 tot 6 maanden: drie maaltijden per dag.
• 6 tot 12 maanden: twee maaltijden per dag.
• Vanaf volwassen leeftijd: meestal twee maaltijden per dag.

Hoeveel geef je, en hoe weet je of het klopt?

Concrete grammen vind je op de verpakking van je voer, en dat is bewust ook waar wij ze laten: elke voeding is anders samengesteld en elke pup verbrandt anders. Zie de voedingstabel op de zak als startpunt en stuur bij op wat je ziet. Kijk naar de hond, niet naar de bak, vat de American Kennel Club het samen.

Wat je wilt zien: een pup met een aanwijsbare taille, ribben die je vlot voelt maar niet ziet, en een groeicurve die rustig stijgt. Weeg je pup regelmatig, bijvoorbeeld bij elk dierenartsbezoek of tussendoor op de weegschaal van de praktijk, en laat je dierenarts meekijken naar de lichaamsconditie. Hoe dat eerste bezoek verloopt, lees je in ons artikel over de eerste keer naar de dierenarts.

Onthoud vooral: een mollige pup is geen gezonde pup. VCA-dierenartsen maken het onderscheid tussen optimale en maximale groei: een pup die zo snel mogelijk groeit door royaal voeren, loopt meer risico op overgewicht en op gewrichts- en skeletproblemen, zeker bij grote rassen zoals de berner sennenhond. Rustig groeien verandert niets aan de uiteindelijke volwassen maat.

Hoe ga je om met snoepjes, kauwspul en water?

Trainen doe je met beloningen, en die tellen mee. De vuistregel uit de veterinaire voedingsadviezen: hou beloningen en extraatjes onder de 10 procent van de dagelijkse calorieën, en trek ze af van de maaltijden. Een praktische truc van de Britse dierenartsenorganisatie PDSA: gebruik een deel van de gewone dagportie brokken als trainingssnoepjes.

Kauwartikelen zijn fijn voor een pup die tandjes wisselt, maar kies puppygeschikte varianten en reken ook die mee als extraatje. En zet altijd vers water klaar, de hele dag door; alleen wie met zindelijkheidstraining bezig is, overlegt met de dierenarts of puppyschool over het moment van de laatste drinkbeurt voor de nacht.

Geef geen restjes van tafel. Niet omdat één stukje wortel kwaad kan, wel omdat een pup die aan tafel leert bedelen daar nooit meer mee stopt, en omdat veel menseneten te vet of te zout is voor een puppymaag. Vaste eetmomenten passen bovendien mooi in het dagritme van je pup en maken zindelijk worden voorspelbaarder.

Wat mag een pup absoluut niet eten?

Sommige gewone etenswaren zijn giftig voor honden, en een pup is door zijn formaat extra kwetsbaar. Berg ze buiten bereik op, want een pup vindt sneller iets op de grond dan jij het ziet liggen.

Blue Cross zet de belangrijkste boosdoeners op een rij:

• Chocolade: bevat theobromine; hoe donkerder de chocolade, hoe gevaarlijker.
• Druiven, rozijnen en krenten: kunnen ook in kleine hoeveelheden nierschade veroorzaken.
• Ui, look, prei en bieslook: beschadigen rode bloedcellen, ook verwerkt in bereide gerechten.
• Xylitol (zoetstof in onder meer suikervrije kauwgom en sommige pindakaas): veroorzaakt een levensgevaarlijke daling van de bloedsuiker.
• Avocado, macadamianoten, rauw brooddeeg, alcohol en cafeïne: stuk voor stuk schadelijk tot gevaarlijk.

Wanneer schakel je over op volwassen voer, en wanneer bel je de dierenarts?

Een pup blijft op puppyvoer tot hij zo goed als volgroeid is, en dat moment verschilt sterk per formaat. Als indicatie noemt de American Kennel Club 7 tot 9 maanden voor kleine rassen en 12 tot 14 maanden voor grote rassen; je dierenarts bepaalt het juiste moment voor jouw pup. Ook die overstap doe je geleidelijk over meerdere dagen.

Twijfel je tussendoor, bel dan de praktijk. Zeker bij een pup die een dag niet wil eten, aanhoudend diarree heeft of braakt, wacht je niet af: een puppylijfje heeft weinig reserves. En heeft je pup iets van de gifstoffenlijst binnen, ook maar een klein beetje, neem dan meteen contact op met je dierenarts.

Voor de rest geldt: maak van eten geen strijdtoneel. Vaste momenten, een rustige plek, de bak na een kwartier weghalen als hij niet leeg is, en verder vooral genieten van een pup die met smaak zijn brokken naar binnen werkt.

Veelgestelde vragen